Psychologia i Szachy

" Jak morskie fale, gnane bryzą, ku skalistemu wybrzeżu...GM Tatiana Kosintseva na drodze Jolanty Zawadzkej!"

2012-03-04T20:52:00.005+01:00

Jak na razie nasze Panie, przepadają w walce z faworytkami, niczym drobne fale morskie wśród skalistych urwisk. Pojedynkowi Joanny Dworakowskiej z Kateryną Lahno (poza korzystnym wynikiem) nie brakowało niczego: była walka do samego końca, było dużo taktyki, skomplikowana koncówka, którą Joasia prawdopodobnie mogła uratować... Zamiast gry na bardzo wysokich szachownicach, zagra jutro z WIM Svetlaną Bezgodovą 2109 elo.

Bezgodova przegrała z naszą Jolą Zawadzką w partii, która roiła się od błędów z obu stron. Liczy się jednak wynik. Jola, " w nagrodę", zagra z dobrze znaną fanom szachów, GM Tatianą Kosintsevą 2513 elo, i... łatwego życia nie będzie mieć.

T. Kosintseva przeciwniczką Joli Zawadzkiej w 4 rundzie mistrzostw.

Karina Szczepkowska-Horowska uległa nie znanej bliżej Rosjance WIM Nelli Alexanian 2114 elo i będzie szukała szans w pojedynku z WGM Sandugach Shaydulliną 2197 elo.

Bardzo przydałyby się Polkom zwycięstwa nad wyżej notowanymi rywalkami. Dałoby to im moc i pewność siebie. Ale na szachownicy do skruszenia nadbrzeżnych skał, potrzebna jest nie lekka bryza, a potężne tsunami!

"GM Marie Sebag za silna dla Polek. Dworakowska - Lahno hitem w rundzie trzeciej!"

2012-03-04T12:43:00.004+01:00

Wiele jest aspektów odróżniających szachy od innych dyscyplin sportowych. Jeśli jednak spojrzymy na kwestię pozytywnych lub negatywnych skojarzeń szachistów co do miejsc rozgrywania turniejów, lub przeciwników, z którymi się potykają, to różnic nie ma żadnych.

GM Marie Sebag z Francji, nie będzie się szczęśliwie kojarzyć naszym zawodniczkom po tym turnieju. Sebag odprawiła "z kwitkiem" w pierwszej rundzie Joannę Dworakowską, w drugiej nasza najbardziej obiecująca szachistka - Karina Szczepkowska-Horowska, miała okazję zagiąć kawalerski parol na pogromczyni Joasi, jednak nie sprostała temu zadaniu.

GM Marie Sebag - źle będzie się śnić naszym zawodniczkom.

Równie nieprzyjemne skojarzenia z reprezentantkami Polski będzie mieć Słowaczka, Monika Motycakowa, która przed trzecią rundą jest bez punktu za sprawą naszych szachistek. I tak się toczy ten szachowy świat... Po wielu latach gry, mijając swoich przeciwników, czujesz, że już żaden nie jest ci obojętny.

W dzisiejszej rundzie Joanna Dworakowska spotka się z GM Kateryną Lahno 2546 elo, z Ukrainy. Która z pań w tym pojedynku jest faworytką, jest pytaniem retorycznym. Wiem też, jak waleczną szachistką jest Joasia i liczę na partię zarówno pełną emocji jak i zwrotów akcji. Jola i Karina trafiły na mniej znane zawodniczki z Federacji Rosyjskiej i są faworytkami w dzisiejszej rundzie. Mistrzostwa Europy nabierają tempa...

"Mocne przeciwniczki Polek w II rundzie mistrzostw. Czy Karina wyrówna rachunki z GM Marie Sebag?"

2012-03-03T11:16:00.005+01:00

Wczorajsze partie reprezentantek Polski, żadną miarą nie mogą, nawet w przybliżeniu, dać odpowiedzi na pytanie o formę sportową naszych Muszkieterek. Karina Szczepkowska - Horowska, wygrała z zupełnie nie znaną Słowaczką, Moniką Motycakovą 2087 elo, a Jolanta Zawadzka rozbiła w miniaturze Włoszkę, Robertę Messinę 1957 elo. Z kolei Joannie Dworakowskiej nie było dane rozegrać się na słabszej zawodniczce i płynnie wejść w zawody. Joasia trafiła od razu na jedną z faworytek turnieju, reprezetantkę Francji - GM Marie Sebag 2512 elo. Francuzka wygrała pewnie, nie dopuszczając do czterdziestego, kontrolnego posunięcia.

Karina Szczepkowska-Horowska 2369 elo.

Dziś znana wszystkim moralna zasada z powieści Aleksandra Dumasa (jeden za wszystkich, wszyscy za jednego), może znaleźć swoje zastosowanie, gdyż Karina Szczepkowska-Horowska będzie miała okazję wziąć srogi rewanż na GM Marie Sebag. Joasia z kolei zawalczy z Moniką Motycakową. Wygląda to tak, jakby panie wymieniły się przeciwniczkami;). Jolę Zawadzką czeka również bardzo trudne spotkanie: na jej drodze stanęła Mistrzyni Europy, Litwinka, Viktorija Cmilite 2497 elo. Wraz z rosnącą skalą trudności, będą rosły emocje w tych mistrzostwach, ale przecież kibice to kochają. Nieprawdaż?

"Siódma Pieczęć" Ingmara Bergmana. Kiedy Śmierć wyszepta w twym kierunku ciche słowo "mat".

2012-03-02T17:50:00.011+01:00

Chodź, opowiem Ci historię pewnego rycerza, który powraca właśnie z wypawy krzyżowej do swojej ojczyzny. Jego kraj trawiony jest zarazą, a w oczach ludzi widać niepewność i strach. W sercu Antoniusa (bo tak zwie się ów rycerz) w obliczu zniszcznia, niesprawiedliwości i zła, rodzi się zwątpienie w Boga oraz sens istnienia świata. Rycerz siada nad brzegiem morza, gdy nagle pojawia się przed nim postać w czarnej opończy. To Śmierć...

"Siódma pieczęć" - Ingmar Bergman.

Antonius wyzywa Śmierć na szachowy pojedynek, którego stawką będzie jego życie. Rycerz jest pewny wygranej. Liczy na to, że oszuka przeznaczenie, a Śmierć zdradzi mu odwieczną tajemnicę bytu. Losują kolory. Śmierć zagra czarnymi. Rozpoczyna się partia, lecz na początku nikt nie zdobywa wyraźnej przewagi. Tuż przed drugim starciem, Antonius spędza czas wśród grupy wędrownych aktorów, poznaje piękno życia we wszystkich jego aspektach, jest zachwycony światem widzialnym. Siada więc, pełen energii i chęci życia do szachownicy, czemu dziwi się Śmierć. Rycerz w partii zdobywa bardzo dużą przewagę, jest nawet bliski wygranej. W pewnym momencie jeden z wędrownych aktorów na widok Śmierci grającej z rycerzem w szachy, zabiera swoją rodzinę i oddala się zostawiając Antoniusa samego. Nikt się nie martwi jego losem, nie ma już ideałów dobra, bezinteresowności, wzajemnej pomocy. W tym momencie Śmierć wyprowadza ostatni ruch i...wygrywa.

"Siódma pieczęć" Ingmara Bergmana to ponadczasowe dzieło, utrzymane w apokaliptycznej poetyce średniowiecza. Głównym wątkiem tego wybitnego filmu, jest partia szachowa rozgrywana przez Rycerza Antoniusa ze Śmiercią. Poszczególne części rozgrywki oznaczają metafizyczną drogę człowieka od dzieciństwa (debiut), poprzez pełnię życia (gra środkowa), do starości, gdzie czeka nas, zupełnie osamotnionych, spotkanie ze Śmiercią. Rycerz nie dostaje odpowiedzi, czy po śmierci spotka Boga, czy wejdzie w obszar jakiegoś sacrum. Śmierć mówi mu o sacrum, które jest tu i teraz, w tym życiu, w drugim człowieku.

Film Bergmana jest uniwersalnym obrazem, który stawia pytania aktualne w każdej religii, bez względu na szerokość geograficzną. Pyta o stwarzanie, krótkie, efemeryczne istnienie i rozpad. W hinduizmie, za te trzy stany odpowiadają: Brahma, który stwarza, Wisznu, który przenika wszystko i utrzymuje przy życiu, oraz wojowniczy Sziwa, symbolizujący nieszczycielski upływ czasu.

Tylko wielki Bergman w jednej partii szachów, mógł zmieścić tyle prawd o nas samych. A Ty, skoro jesteś świadkiem wielkiego tańca sił i wiesz też, że kiedyś Śmierć wyszepta w twym kierunku ciche słowo "mat", nie trać czasu i w te pędy spiesz do dobrej wypożyczalni po "Siódmą pieczęć" Ingmara Bergmana! Nie zawiedziesz się.

"Trzy Muszkieterki z Polski w walce o tytuł Mistrzyni Europy!"

2012-03-02T12:37:00.004+01:00

W rozpoczynających się w Turcji, Indywidualnych Mistrzostwach Europy Kobiet, nasze reprezentantki będa miały twardy orzech do zgryzienia. Przyjdzie im stoczyć pojedynki z praktycznie najsilniejszymi szachistkami Europy. Nie zabrakło żadnej z mocnych! O sile turnieju świadczą miejsca na liście startowej, jakie zajmują nasze panie: Szczepkowska-Horowska-38, Zawadzka-40, Dworakowska-58! Morderczy dystans 11 rund, będzie faworyzował zawodniczki najlepiej przygotowane kondycyjnie.

Brązowa medalistka MP - Jolanta Zawadzka - 2358 elo.

Jak wiadomo, w wyniku splotu wielu okoliczności, część naszych reprezentantek zrezygnowała z występu i, obecny skład, został powołany w ostatniej chwili. Zwykle taki manewr ma działanie obosieczne. Nasze "Trzy Muszkieterki" mogą być rewelacją mistrzostw, mogą też (czego im z całego serca nie życzę), zagrać przeciętnie. Najbliższe dwa tygodnie wyjaśnią każdą naszą wątpliwość.

Pierwsze czternaście miejsc gwarantuje awans do następnej edycji Pucharu Świata, z cyklu Mistrzostw Świata Kobiet, więc jest o co walczyć. Trzymajmy kciuki za nasze reprezentantki!

Indywidualne Mistrzostwa Europy Kobiet - Gaziantep. Turcja - 01-14.III.2012r"

2012-03-01T17:39:00.003+01:00

Od jutra turecki Gaziantep stanie się areną zmagań pań o tytuł Indywidualnej Mistrzyni Europy. To prawie dwumilionowe miasto, położone na południu Turcji tuż przy syryjskiej granicy, nie ma zbyt ciekawej oferty turystycznej i jest zwykle omijane przez turystów. Sam wędrując na wschód Turcji, w kierunku góry Nemrut i słonowodnego jeziora Van, ominąłem to miasto nie znajdując w nim niczego atrakcyjnego...

Na mistrzostwach, Polskę będą reprezentować trzy zawodniczki:WGM Jolanta Zawadzka, WGM Karina Szczepkowska-Horowska oraz WGM Joanna Dworakowska.

Panie będą walczyć na dystansie 11 rund z szeroką czołówką europejską i stają przed bardzo trudnym zadaniem. Jolanta Zawadzka oraz Karina Szczepkowska-Horowska, miały dobrą zaprawę w zakończonych niedawno Mistrzostwach Polski, natomiast występ Joanny Dworakowskiej jest wielką niewiadomą. Według bazy danych ostatnim jej występem była ubiegłoroczna, listopadowa Ekstraliga Seniorów.

Joanna Dworakowska - 2304elo.

Mam nadzieję, że fatalna sytuacja w Syrii, w której trwa wojna domowa, nie będzie miała wpływu na tereny przygraniczne i panie będą mogły w spokoju rozegrać ten turniej.

"W krainie wiszących chorągiewek czyli Bartłomieja Maciei walka z bezlitosnym czasem"

2012-02-29T12:23:00.013+01:00

Pamiętaj! Czas jest graczem namiętnym, co wygra
Bez szachrajstw każdą partię; to reguła święta.
Dzień się zmniejsza i noc się powiększa; pamiętaj!
Wciąż głodna jest otchłań; opróżnia się klepsydra.
Charles Baudelaire

O niedoczasach literatura szachowa nie wypowiada się szczególnie obficie. Zwykle w podręcznikach znajdujemy na temat niedoczasów zaledwie wzmianki, wypowiadane "en passant" podczas omawiania innych tematów. Arcymistrz Kotow w książce "Myśl jak arcymistrz" umieścił krótki rozdział zatytułowany "Niedoczas", ale to kilka stron dość mętnych wywodów, z których niektóre są bardzo "odkrywcze" jak na tak znanego arcymistrza: "Niedoczas to okres popełniania błędów", czy też taka oto rada: "Albo nie popadaj w niedoczas, albo, jeśli już popadniesz, ćwicz grę w niedoczasie w taki sposób, jakbyś w niedoczasie wcale nie był". Jak widać, Kotow wniknął w temat bardzo głęboko;). Na koniec mógł jeszcze dodać: "I Drogi Czytelniku, nie daj się!".

O wiele ciekawiej o niedoczasie pisze arcymistrz Krogius, w nie przetłumaczonej na język polski książce "Psychologia twórczości szachowej". W odróżnieniu od Kotowa, Krogius opowiada o niedoczasach, popierając swoje wywody przykładami niedoczasów z gry praktycznej. Ale i tutaj nie znajdujemy pogłębionej analizy problemu. Krogius pisze tylko trochę o profilaktyce, czyli sposobach nie wpadania w niedoczas. (Ciekawostka - Rosjanie nie mają swojego określenia na niedoczas i posługują się zapożyczeniem z niemieckiego - "zeitnot") Sam, w jednym z artykułów zająłem się tematem psychologii walki w niedoczasie, ale też nie poszalałem zbytnio i teraz, gdy spoglądam na to z perspektywy czasu, nie mogę być zadowolony.

Jest jednak jeden arcymistrz, dla którego niedoczas jest już od wielu lat chlebem powszednim. Rzecz idzie o Bartłomieju Maciei, który jest specjalistą od wpadnia oraz rozgrywania niedoczasów.

Salwador Dali - "La persistencia de la memoria"

Tak jak dla wilka naturalnym środowiskiem są źródła Sanu, tak naturalnym środowiskiem szachowej egzystencji są dla Bartłomieja Maciei niedoczasy.

Przyznam się, że nie wzbudza we mnie specjalnych emocji sytuacja, gdy widzę Macieję, walczącego "na sekundach" w jakiejś ważnej partii. Odwrotnie. Gdy Macieja ma dobry czas, zastanawiam się, co się mogło stać, że tak szybko pograł i czy aby na pewno jest wszystko w porządku (Zdziwienie żony pijaka, który od paru dni wraca na porę do domu i jest w dodatku trzeźwy).

Wicemistrz Polski - B. Macieja.

Ale już całkiem na poważnie, to jest coś skrajnie nieracjonalego w grze tego arcymistrza i może mi ktoś wyłoży, o co chodzi na przykład w sytuacjach, gdy Bartek Macieja zamyśla się na 35 minut po ruchach: 1.d4 Sf6 2. Sf3 d5 3. g3 ??

Przecież, to nie jest tak, że on nie wie co zagrać w trzecim posunięciu, które jest normalnym ruchem! Bartek nie pierwszy i nie dziesiąty raz, na pierwsze 10 posunięć traci blisko połowę czasu do namysłu. Dla mnie, zupełnie nie logicznym jest, tracenie czasu na oczywiste ruchy, w dobie dość już przyspieszonego tempa gry. Przecież, gdyby Bartek zagrał "z ręki" około 15 posunięć (co jest normalne u reszty arcymistrzów), mógłby mieć czas na znajdywanie najgłębszych posunięć w grze środkowej, bez groźby niedoczasu. Czegoś tu naprawdę nie rozumiem!

Inna sprawa, że Mistrz Europy z Batumi (2002r.) rozgrywa niedoczasy doskonale. Macieja spokojnie potrafi ustać z sekundami na zegarze, przy 10-15 posunięciach do kontroli czasu, z wieloma bardzo silnymi arcymistrzami. Wielu rozbijało się o niedoczasy Maciei, choć ten, również komplikował sobie niedoczasami wygrane. Ale po co dawać przeciwnikom aż tak duże czasowe fory?

Pytań jest wiele. Może któryś z Czyteników ma jakiś trop? Może ja czegoś nie dostrzegam, co jest wielce prawdopodobne?? Wiem jednak na pewno, że Macieja ma kapitalną wiedzę i materiał, do napisania książki na temat chorągiewek, które już od wielu lat, jak miecz Damoklesa, wiszą nad nim i całą jego profesjonalną karierą...

"Mateusz Bartel po raz trzeci z rzędu Mistrzem Polski w Szachach! Wśród pań najlepsza Iweta Rajlich!"

2012-02-27T14:59:00.008+01:00

Nie ma mocnych na Mateusza Bartla na krajowym podwórku! W zakończonych wczoraj Mistrzostwach Polski, Mateusz przedłużył swoją fenomenalną passę, pokonując w dogrywce Bartłomieja Macieję, i za rok będzie miał szansę wyrównania rekordu czterech zwycięstw z rzędu, którego właścicielem od lat pięćdziesiątych jest Bogdan Śliwa.

Mateusz Bartel - Mistrz Polski 2012r.

Przeciwnicy Bartla, nie potrafili sobie poradzić z jego "hiperoptymistyczną", szybką grą, oraz niezwykłą umiejętnością komplikowania pozycji. Nie da się podważyć faktu, że przez całe zawody, boginii Caissa, sprzyjała Mateuszowi, który w prawie każdej partii zwyczajnie "przeginał", wpadając w gorsze pozycje.

Potrafił to wykorzystać tylko Kamil Mitoń (brązowy medal). Reszta przeciwników Mistrza Polski, nie była w stanie za nim nadążyć.

Zyski rankingowe Mateusza Bartla z tego turnieju, jak i z openu w Moskiwie są ogromne i z prawie stu procentową pewnością można ogłosić, że już niebawem będziemy mieli drugiego zawodnika na liście 2700+. Jest to dobry prognostyk przed zbliżającymi się Mistrzostwami Europy.

Juniorzy nie nawiązali walki z czołówką, jednak występ Jasia Dudy i Kamila Draguna nie był katastrofą, a przyzwoitym występem, który jest punktem wyjścia do dalszej ich pracy nad szachami.

Z pewnością najbardziej zawiedzeni swoim występem mogą być: Dariusz Świercz oraz Radosław Wojtaszek. Darek po katastrofalnym występie w turnieju kołowym w Moskwie, nie przełamał się i tu. W ostatniej rundzie, pokonując Grzegorza Gajewskiego, rzutem na taśmę załapał się do pierwszej dziesiątki. Mistrz Świata do lat dwudziestu bardzo chciał zawalczyć o podium. Czwarte miejsce Radosława Wojtaszka ( dla sportowca to najgorsze miejsce!), odpowiada jego bladej grze i jest jak najbardziej zasłużone. Wiadomo jednak, że został ponownie poproszony o współpracę przez Mistrza Świata - V. Ananda, który stoczy pojedynek z Borysem Gelfandem. Myślę, że po takiej pracy Radek znów zacznie progresować, a do jego gry wróci świeżość.

Mistrzyni Polski 2012r. - Iweta Rajlich.

Wśród pań Mistrzynią Polski została Iweta Rajlich, która w dogrywce pokonała Joannę Majdan- Gajewską. Nie wystąpiła w Mistrzostwach Polski nasza najlepsza arcymistrzyni Monika Soćko, której zmarła mama. Gdy przeczytałem kondolencje na stronie PZSZach, zrobiło mi się podwójnie smutno, gdyż dokładnie 21 lutego, rok temu, zmarła moja mama...

Jeszcze na koniec o formule Mistrzostw Polski. Od pewnego czasu mam mieszane uczucia, co do zasadności systemu szwajcarskiego, gdy udział bierze tylko nieco ponad 20 uczestników. I tak mamy ni to "szwajcara", ni to "kołówkę". System szwajcarski byłby bardziej zasadny, gdyby uczestników było 30 i więcej. Z tego względu coraz bardziej skłaniam się w myślach do powrotu do systemu kołowego, który sprawia wrażenie bardziej "elitarnego". Sprawa jest otwarta i jestem szczególnie ciekaw zdania Czytelników w tej materii.

"Niewykorzystana szansa IM Krzysztofa Bulskiego! Decydujące rundy Mistrzostw Polski w Szachach."

2012-02-25T12:36:00.008+01:00

Z pojedynków wczorajszych, na uwagę zasługuje zmarnowana wielka szansa IM Krzysztofa Bulskiego, który w partii z Mateuszem Bartlem, w pewnym momencie otarł się o wygraną pozycję. Układ na szachownicy był jednak na tyle skomplikowany, że Krzysiek Bulski nie znalazł drogi do wygranej. Zagrał kilka nieprecyzyjnych posunięć, co bezlitośnie wykorzystał Bartel, przechodząc do wygranej końcówki wieżowej. Jak dla mnie szkoda, bo zawsze kibicuję teoretycznie słabszym przeciwnikom (Nie tylko w szachach. W każdej dyscyplinie sportu. No chyba, że grają Polacy, lub faworyt, którego lubię. Wtedy nie ma dla mnie znaczenia kto ma większe szanse ;))

Bardzo ważny punkt zdobył wczoraj Bartłomiej Macieja w partii z Krystianem Kuźmiczem. Macieja od dawna krytykowany za występy w mało znanych openach, udowadnia przynajmniej, że na krajowym rynku swoją wartość ma. Z drugiej strony nasuwa się pytanie z obszaru relatywizmu naukowego, a mianowicie: Czy Macieja jest nadal tak mocny, czy nowe twarze, pojawiające sie w Mistrzostwach Polski grają tak słabo. Stawiam na opcję numer dwa.

B. Macieja z dużymi szansami na zwycięstwo w MP.

Nie najlepszy występ Grzegorza Gajewskiego jest na pewno niespodzianką. Wszystko wskazuje na to, że tym razem pieniążki do domu przyniesie doskonale spisująca się w mistrzostwach pań, żona Joanna:). Bywa i tak.

W walce o medale układ tabeli jest na tyle niejasny, że nie ma sensu go analizować. Fanom i kibicom szachów na dwie ostatnie rundy mistrzostw, proponuje co innego. Przed rundami zróbcie swój ulubiony napój, rozsiądzcie sie wygodnie w fotelach i ... pozwólcie się rzeczom dziać. Już jutro, w porze obiadowej poznamy Mistrza Polski w tym rubinsteinowskim, 2012 roku!

"Mistrzostwa Polski w Szachach na trzy rundy przed końcem. Jest jasne, że nic nie jest jasne! "

2012-02-24T11:53:00.005+01:00

Nie jest rzeczą łatwą komentowanie turnieju, w którym do siódmej rundy nikt jeszcze nie prowadził, a poszczególne rundy coraz bardziej wszystko komplikują.

Kibice lubią klarowne sytuacje i chyba każdy ma w sobie potrzebę skupienia się wokół lidera. Pytania wtedy są prostsze: "Czy zdoła "dowieźć" prowadzenie do końca?", "Czy utrzyma formę do samego końca zawodów?".

W trwających Mistrzostwach Polski kibice nie mają, niestety, komfortu zadawania sobie podobnych pytań.

Wczoraj przed szansą objęcia prowadzenia w turnieju, stanął Kamil Mitoń, który w dużo lepszej końcówce (czyt.wygranej!) i z lepszym czasem, nie podjął walki o cały punkt, grając przeciwko Bartkowi Maciei.

Po sześciu rundach prowadzą Bartel z Macieją i Mitoniem - 4.5pkt. Tuż za nimi Wojtaszek i Bulski - po 4.0pkt. Krzysztof Bulski jak narazie spisuje się rewelacyjnie. Dziś czeka go arcytrudny pojedynek z Mateuszem Bartlem (czarnym kolorem!) i, jeśli nie przegra, to może nawet spróbować zaatakować pozycje medalowe. Byłaby to niespodzianka dużego kalibru i zarazem wielki sukces tego sympatycznego zawodnika, któremu bardzo kibicuję.

IM Krzysztof Bulski.

Na dalekich szachownicach Dariusz Świercz przegrał z Pawłem Jaraczem, pozbawiając się szansy na wysokie miejsce. Dragun z Dudą zremisowali w bojowej partii i znajdują się w dolnych częściach tabeli. Przed nami trzy ostatnie rundy. Po dzisiejszej rundzie będziemy wiedzieć więcej.

"Szachista nie ptak, sprzed obiektywu nie ucieknie. Kulisy II miejsca w konkursie fotografii szachowej"

2012-02-23T15:15:00.009+01:00

W pierwszej połowie 2011 roku, w jednej z lokalnych gazet częstochowskich, ogłoszono konkurs fotograficzny o tematyce szachowej. Można było przysyłać swoje prace poprzez e-mail (zdjęcia nie mogły przekraczać pewnych rozmiarów), można było też przysyłać zdjęcia zrobione techniką tradycyjną.

Gdy rozpoczynałem moją przygodę z szachopisaniem, doszedłem dość szybko do wniosku, że warto relacje z turniejów, okraszać przynajmniej kilkoma zdjęciami, dając jednocześnie ciekawe komentarze pod spodem. Tak się zaczęła moja mała przygoda z fotografią szachową.

Nie wielka przygoda, lecz mała. Bo prawdziwą moją miłością jeśli chodzi o fotografię, są ptaki. Fotografowanie ptaków jest o tyle trudniejsze, że po wykonaniu zdjęcia często okazuje się, że głównego bohatera już nie było w obiektywie;). Liczy się refleks. Przeszło dwa lata, uganiałem się za rzadkimi gatunkami ptaków z lornetką i aparatem. Sport to ekstremalny. W upale, deszczu, błocie, z nieodłącznym towarzystwem wrażych komarów. Fotografowanie szachów rządzi się zupełnie innymi prawami. Tutaj decyduje umiejętność uchwycenia ciekawej sytuacji, gestu, mimiki twarzy oraz operowania światłem w zmkniętym pomieszczeniu.

Na konkurs fotografii szachowej, wyselekcjonowałem kilka moich najlepszych zdjęć i w te pędy wysłałem, nie licząc na wiele. Ku mojemu zaskoczeniu jedno z moich zdjęc (to poniżej), zajęło drugie miejsce, tuż za pracą najlepszego fotografa szachów w Polsce, Marka Skrzypczaka.

To chyba światłocień uwiódł komisję konkursową.

Pierwsze miejsce zajął świetny Marek Skrzypczak za swoją słynną "dziewczynkę między krakowskimi wieżami". Marka Skrzypczaka miałem już okazję widzieć w akcji kilka razy, przemieszczającego się bezszelestnie między stolikami grających, w poszukiwaniu najlepszych ujęć. Kapitalna robota tego faceta dla kibiców szachów w Polsce.
Co tam znowu?? Znów się rozpisałem?? ;). Nie potrafię się nieraz przywołać do porządku w tej materii. Poprawę obiecuję!:)

" Za wysokie progi dla juniorskich talentów w Mistrzostwach Polski w Szachach"

2012-02-23T10:14:00.022+01:00

Jest wiele spraw, które pozostają niewiadomą w tych mistrzostwach. Jedno już można, niestety, stwierdzić na pewno: turniej dla naszych młodych talentów okazał się za mocny.

Fakt występu Jana-Krzysztofa Dudy i Kamila Draguna w tych zawodach, z czysto szkoleniowego punktu widzenia jest nie do przecenienia, niemniej jednak to jeszcze nie ten czas, nie ta pora i nie to miejsce...

J.K. Duda i jego zmagania z krajową czołówką.

Właśnie dziś, na przedostatniej szachownicy spotkają się wyżej wymienieni zawodnicy- grający bezkompromisowe szachy Kamil Dragun (o czym przekonał się całkiem niedawno doświadczony GM Paweł Jaracz), oraz Jan-Krzysztof Duda, którego bardzo dojrzała gra w tak młodym wieku, to swoisty fenomen, będący przedmiotem zainteresowania wielu specjalistów od szkolenia.

Obaj są doskonałym materiałem na świetnych "fighterów", lecz to melodia odległej przyszłości.

Dariusz Świercz gra znacznie lepiej od swoich korespondencyjnych rywali. Jednak 2.5pkt. po pięciu rundach, z całą pewnością nie jest szczytem marzeń dla tego utytułowanego zawodnika. Szaleńcza pogoń Darka Świercza za czołówką w ostatnich rundach jest również mało prawdopodobna.

W czołówce mętlik i wielkie zamieszanie. Od "peletonu" na cal oderwali się Mitoń z Macieją (4pkt. z 5pkt.), którzy stoczą pojedynek o samodzielne prowadzenie. Za nimi bardzo tłoczno - Bartel, Wojtaszek, Bulski, Soćko po 3,5 pkt. Co się dalej wydarzy? Kto zdobędzie medale mistrzostw? Autor bloga nie podejmie się tego wieszczyć.

"Nieznośna lekkość gry Mateusza Bartla. Cenne zwycięstwo nad Radosławem Wojtaszkiem w pół - słowiańskim kotle"

2012-02-22T01:17:00.002+01:00

Radosław Wojtaszek z pewnością nie zaliczy tego dnia do udanych. W prestiżowym pojedynku na szczycie, uległ grającemu natchnione szachy Mateuszowi Bartlowi i tym samym znacznie zmniejszył swoje szanse na ostateczny triumf w mistrzostwach. Nie przekreślił ich jednak do końca.

Bartel z pełną premedytacją wciągnął Radka Wojtaszka w pół - słowiański młyn i po kontroli czasu nie pozostawił swojemu przeciwnikowi żadnych złudzeń. Zadziwia mnie lekkość z jaką Mistrz Polski prowadzi grę. Bardzo silne ruchy w pozycjach skomplikowanych, wykonuje w bardzo krótkim czasie. W większości partii nie zużywa nawet połowy czasu do namysłu. Ma ogromną wolę zwycięstwa. I jak tu z takim grać??

Nadzwyczaj dobrze spisuje się w mistrzostwach Bartłomiej Macieja, raz za razem wpadający w koszmarne wprost niedoczasy. Granie kilkunastu posunięć "na komendę" to naturalne środowisko, w którym od wielu już lat egzystuje Bartek Macieja i dosłownie wyspecjalizował się w szybkim znajdywaniu mocnych kontynuacji przy sekundach na zegarze. Temu tematowi poświęcę jednak odrębny wpis w wolnej chwili.

Jest jeszcze za wcześnie, żeby powiedzieć coś pewnego o końcowym układzie tabeli. Narazie pytań jest więcej niż odpowiedzi. Walka trwa!

"Dariusz Świercz wygrywa super-miniaturę z Janem-Krzysztofem Dudą!"

2012-02-21T20:20:00.005+01:00

Przyznam się szczerze, że takiego obrotu sprawy w juniorskim pojedynku "na szczycie" się nie spodziewałem! Armageddon, który spadł na młodego 14 latka, może mieć trudne do przewidzenia skutki w nadchodzących, kolejnych rundach mistrzostw. Partia trwała zaledwie 16 posunięć i konia (raczej skoczka;) ) z rzędem temu, kto mi odpowie, dlaczego Jaś Duda zagrał samobójcze 14. Sf5??

Zdziwienie, szykującego się do skomplikowanej walki w grze środkowej Darka Świercza, musiało nie mieć granic, po tym fatalnym posunięciu. Ta kuriozalna partia może i najprawdopodobniej będzie miała wpływ na pewność siebie Janka Dudy, który ma jeszcze czas powalczyć o dobry wynik w tych zawodach. Łatwą jednak ta sprawa nie będzie.

Darek Świercz tym zwycięstwem może się odciąć od fatalnej passy, która miała swój początek w Moskwie. Tam w turnieju kołowym, zajął ostatnie miejsce i do teraz niewiele wiadomo o przyczynach jego słabej dyspozycji...

" Mistrzostwa Polski w Szachach - samodzielnych liderów brak. Dwa prestiżowe pojedynki na szczycie"

2012-02-21T11:22:00.004+01:00

W Mistrzostwach Polski, po wczorajszych remisach: mniej bojowym, pomiędzy Gajewskim i Wojtaszkiem, oraz remisie po "fajerwerkach", autorstwa Bartel - Macieja, żaden z zawodników nie ma już kompletu punktów.

Dzisiejsza runda, upłynie bez wątpienia pod znakiem pojedynku, pomiędzy Wicemistrzem Europy Radkiem Wojtaszkiem, a aktualnym mistrzem kraju Mateuszem Bartlem. Jako kibic, chciałbym obejrzeć porywający pojedynek i, mam nadzieję, że zobaczę bezkompromisową walkę w "półdystansie". Nie sposób wytypować faworyta w tym spotkaniu.

Czy Darek Świercz włączy się do walki o podium?

Dwaj nasi najlepsi juniorzy: Jan-Krzysztof Duda oraz Darek Świercz nie brylują na razie. W dniu dzisiejszym, stoczą między sobą nieoficjalny pojedynek o prymat wśród juniorów. To spotkanie jest o tyle interesujące, że przeżywający kryzys formy Darek Świercz, niekoniecznie jest faworytem, a ewentualna wygrana Jasia Dudy byłaby raczej niespodzianką, niż newsem na pierwsze strony gazet.

"Mateusza Bartla wycieczka w szachowe Himalaje"

2012-02-20T13:42:00.002+01:00

Gra szybko, gra pewnie, a przede wszystkim skutecznie. Kosi wszystkich równo z trawą, niczym kosiarka rotacyjna. Jego przeciwnicy nie mogą za nim nadążyć - gra "z ręki", przepędza swoich oponentów przez astronomiczne niedoczasy. Ci się mylą, on zaś wykorzystuje to bezlitośnie. W szachach kocha dynamikę chaosu. Im pozycja bardziej dzika tym lepiej dla niego.

Tak można w kilku zdaniach opisać grę Mateusza Bartla, aktualnego Mistrza Polski w Szachach, oraz zwycięzcę bardzo silnego, moskiewskiego openu Aeroflot.

Mateusz Bartel - 2658 elo.

W trwających w Warszawie Mistrzostwach Polski w Szachach, popularny "Mati" ma narazie komplet punktów i realne szanse na trzeci z rzędu tytuł.

Moje typy są następujące: o pierwsze miejsce będą walczyć Wojtaszek z Bartlem. Do walki o medale włączy się "analityk" G.Gajewski oraz... Bartłomiej Macieja, który miał okazję rozegrać się podczas swego amerykańskiego tournee. A jakie są wasze typy??

"Powiedz stary gdzieś ty był? - czyli gdzie byłem jak mnie nie było! "

2012-02-20T10:48:00.006+01:00

Witam wszystkich moich wiernych Czytelników, oraz tych mniej wiernych ;)!!

Zabierałem się do dalszego ciągu moich szachowych zapisków dość długo. Jak ta sójka , co się wybrać za morze nie mogła. Ale wreszcie nadszedł ten moment i już zaczynam komentowanie bieżących wydarzeń, pisanie oraz polemizowanie. Jeśli zapytacie mnie, dlaczego tak nagle mi się tego pisania "odniechciało", to odpowiem tymi słowy, że raz - miałem trochę problemów zdrowotnych i sprawy z tym związane zajmowały znaczną część mojego czasu, dwa - nie wolno kłamać, więc wyjawię, że mi uleciała wena twórcza na pewien czas w przestworza, trzy - pilnie trenowałem szachy i zagrałem w dwóch turniejach w Krakowie.

Co do samego bloga, który prowadzę, to zewsząd słyszałem głosy, że jest to świetna robota i niezły styl ( nie usłyszałem praktycznie żadnych słów krytyki, co od razu wzbudziło moje podejrzenia). Z większością pozytywnych ocen nie zgadzałem się w myślach, ale byłem rad, że podoba się to, co robię.

Teraz krótko o tym, czym będę się zajmował na blogu. Jak wiecie oprócz wpisów typowo szachowych, lubię czasem napisać o innych sprawach, takich jak podróże, literatura, czy też jakichś innych, szczególnie poruszających mnie bieżących wydarzeniach nie związanych bezpośrednio z szachami, więc to pozostanie. Natomiast ograniczę znacznie pisanie długich artykułów, gdyż mało kto ma chęci, a przede wszystkim czas by to czytać. Jedną z reguł dobrego pisarstwa blogowego jest zwięzłość i nie zanudzanie czytelnika, więc stale będę miał to na uwadze.

Jako, że trafiłem na bardzo gorący i obfitujący w wydarzenia szachowe okres, więc myślę, że ciekawych tematów nie powinno zabraknąć!

Jeszcze raz gorąco pozdrawiam wszystkich moich Czytelników!!

"O zwycięstwie w Marx Gyorgy Memorial, rosnącej formie oraz zbliżającym się Pucharze Świata w Chanty - Mansyjsku - specjalnie dla "Psychologii i Szachów" GM Radosław Wojtaszek"

2011-06-29T19:53:00.004+02:00

Z aktualnym Wicemistrzem Europy z francuskiego Aix-les-Bains, wielokrotnym medalistą Mistrzostw Polski, arcymistrzem czołówki światowej Radosławem Wojtaszkiem 2721 elo., rozmawia Krzysztof Jopek.

K. J - Witaj Radku! Przede wszystkim chciałem Ci pogratulować rewelacyjnego występu i wygranej w IX. Marx Gyorgy Memorial. Na mojej stronie obszernie komentowałem Twój występ. Chwaliłem Cię przede wszystkim za samą strategię turniejową: kiedy trzeba grałeś "do przodu", kiedy trzeba stawałeś za "podwójną gardą", budując trudne do przebicia pozycje...Opowiedz Czytelnikom "Psychologii i Szachów" o wrażeniach z turnieju.

R.W - Dziękuję bardzo. Co do samej strategii, to nie do końca jest to prawda. Każdą partię starałem się grać nie myśląc o konkretnym wyniku. Wiele zależało od przeciwników, szczególnie gdy grałem czarnymi. Niektórzy (Acs, Bologan) grali bardzo ambitnie, a reszta myślała przede wszystkim, żeby nie przegrać. Ciężko mi było w takich partiach cokolwiek zrobić i szybko kończyły się one remisami. Co mnie cieszy to fakt, że w żadnej z partii nie miałem żadnych problemów, nigdy nie było zagrożenia, że partię przegram. Oczywiście najważniejsze jest dla mnie, że po dwóch fatalnie zagranych turniejach zdołałem się odbudować co napawa optymizmem przed PŚ.

K. J - Za Tobą nieco "szalone" pierwsze półrocze 2011r., w którym przeplatałeś rewelacyjne występy (Aix-les-Bains) z występami zdecydowanie poniżej oczekiwań. Rzuciłeś się w wir turniejów i grałeś bardzo dużo. Kiedy znajdujesz czas na regenerację?

R. W - Pomiędzy wszystkimi turniejami była odpowiednia przerwa, dlatego był także czas na odpoczynek i trening. Wyjątkiem jest tutaj Lublin i liga francuska, które zagrałem tragicznie. Powiem szczerze, że do dzisiaj staram się znaleźć przyczyny tak słabej gry, ale nie jest to takie proste. Wracając jeszcze do kalendarza, celowo zagrałem trzy turnieje w okresie dwóch miesięcy (maj - czerwiec), bo wiedziałem, że teraz mam aż dwa miesiące przerwy do PŚ. Chciałem mieć więc jak najwięcej informacji co należy poprawić w mojej grze, żeby liczyć na dobry wynik w PŚ.

K. J - Sprawa "utrafienia" z formą na odpowiedni turniej jest jednak dosyć skomplikowana. Mateusz Bartel na swoim blogu pisze o tym, że nie rozumie specjalnie na czym polega umiejętność uzyskania optymalnej formy na te zawody, na których chcemy wypaść najlepiej. Czy według Ciebie da się kontrolować ten proces w szachach, tak jak w innych dyscyplinach sportu?

R. W - Przede wszystkim ciężko porównać do innych sportów, bo nie wiem jak dokładnie tam się buduje formę na ważne zawody. Szachy są specyficzne pod tym względem, że każdy turniej jest ważny i koniec końców ma takie same odbicie w rankingu. Przykładowo w lekkoatletyce nie ma znaczenia, że ktoś zawali cały sezon jeśli na Mistrzostwach Europy odniesie sukces. W szachach odbije się to znacznym spadkiem w rankingu. Problemem jest także to, że u nas tak naprawdę nie ma startów mniej lub bardziej ważnych, każdy turniej jest "o coś". Np. Wijk aan Zee było ważne bo zwycięstwo dałoby mi grę w grupie "A" z najlepszymi na świecie za rok. MP (Mistrzostwa Polski przyp.red.) to kwalifikacja do Mistrzostw Europy, ME to kwalifikacja do Pucharu Świata. Nie ma po prostu dobrego momentu na odpuszczanie. Według mnie trzeba w każdym turnieju grać na maksimum możliwości, bez jakiegokolwiek oszczędzania.

K. J - Przed Tobą bardzo ważny turniej, czyli zbliżający się wielkimi krokami Puchar Świata, który odbędzie się w dalekim Chanty - Mansyjsku. Na jakim etapie są już Twoje przygotowania? Niecałe dwa miesiące to i dużo i mało.

R. W - O PŚ myślę od czasu kiedy się do niego zakwalifikowałem czyli od ME. Kojarzenia będą znane za miesiąc, dopiero wtedy będe mógł zacząć przygotowania pod konkretnych przeciwników. Do tego czasu skupiam się na szeroko pojętym treningu ogólnorozwojowym, czyli gra środkowa, końcówki, trening fizyczny. Obawiam się trochę o brak doświadczenia w tej imprezie, nie znam jej specyfiki. Dwie partie i odrazu tiebreaki sprawia, że jest ona trochę loteryjna. Można powiedzieć, że margines błędu jest bardzo mały i zapewne dlatego jest ona także bardzo stresująca. Dlatego też konsultuję się z graczami, którzy już w Pucharze Świata grali i wypytuję o rady, wskazówki.

K. J - Mateusz Bartel zdecydowanie za szybko powrócił z Pucharu Świata do domu...

R. W - Ogólnie nie mieliśmy w Pucharze Świata zbyt wielkich sukcesów, liczę, że to się zmieni. Co do Mateusza, w ostatnim Pucharze Świata wyeliminował Borisa Gracheva, a to z pewnością nie jest łatwy rywal. Później odpadł z młodym Chińczykiem, który bardzo szybko progresuje. Na pewno szkoda, ale cóż, Puchar Świata to po prostu bardzo trudna impreza i o każdy wygrany mecz jest bardzo trudno.

K. J - Wspomniałeś o tiebreakach, tutaj jakoś specjalnie się nie martwię, gdyż grasz fantastycznie w szachy szybkie.

R. W - Tak, ale właśnie tutaj występuje ta specyfika Pucharu Świata. Co innego turnieje szachów szybkich, czy blitze jak np. na ME w Warszawie, a co innego jak po dwóch dniach normalnej gry w szachach klasycznych przychodzą tiebreaki i trzeba się "przestawiać", a po nich trzeba znowu wracać z powrotem do normalnej gry. W normalnych turniejach szachów szybkich jest też miejsce na odegranie się, jedna partia nie przekreśla szans na wygranie turnieju. W Pucharze Świata odrobić stratę jest już bardzo ciężko, dlatego tiebreaki są w pewnym sensie loterią i próbą nerwów. Choć oczywiście mimo tego liczę, że moja dobra gra w szachy szybkie pomoże jeśli dojdzie do tiebreaków.

K. J - Pozostaje mi życzyć Ci Radku rewelacyjnej postawy w Pucharze Świata. Cała "szachowa Polska", będzie za Ciebie trzymać kciuki, tego możesz być pewien. Bardzo Ci dziękuję za rozmowę.

R. W - Dziękuję bardzo. Cieszy, że w Polsce jest dobra atmosfera wokół szachów. Pozwala to z optymizmem patrzeć w przyszłość.

"Radosław Wojtaszek wygrywa w IX. Gyorgy Marx Mamorial"

2011-06-28T19:36:00.005+02:00

Turniej kołowy na Węgrzech dobiegł końca. Radosław Wojtaszek w przedostatniej rundzie, postawił przysłowiową "kropkę nad i" wygrywając czarnymi bierkami z grającym zdecydowanie poniżej swojego poziomu, Wiktorem Bołoganem. W rundzie ostatniej nasz arcymistrz szybko zremisował z Ilją Smirinem. Radosław Wojtaszek na dystansie dziesięciu rund, stracił dwa punkty (cztery remisy!) i wyprzedził następnych w tabeli: Ferenca Berkesa oraz Ilję Smirina o 1,5 pkt! Wojtaszek grał bardzo pewnie, przeplatając grę ofensywną, "na wygraną", z partiami, w których starał się nie przegrać, budując trudne do przebicia pozycje. To dało mu fantastyczny wynik jak na turniej kołowy XVII kategorii i wszyscy kibice, mogą z nadzieją spoglądać na zbliżający się wielkim krokami Puchar Świata, który odbędzie się pod koniec sierpnia w dalekim Chanty - Mansyjsku. Niecałe dwa miesiące, które pozostają do najważniejszej imprezy roku w kalendarzu Radka, powinnny być czasem krótkiej regeneracji po dość "szalonym" pierwszym półroczu 2011r. oraz czasem przygotowań do tej prestiżowej imprezy. Wynik ostatniego turnieju każe z optymizmem spoglądać w przyszłość i myślę, że możemy liczyć na doskonały występ najlepszego polskiego arcymistrza, a już na sto procent pewne są wielkie emocje, które nam dostarczy nadchodzący Puchar Świata!

"IM Jacek Dubiel bezkonkurencyjny w II Blitz Open Katowice - 26.VI.2011r."

2011-06-26T23:57:00.007+02:00

Wakacje, to dość ryzykowny okres na organizację turniejów jednodniowych. Szachiści w tym czasie chadzają własnymi ścieżkami: część z nich udaje się na turnieje długie - najpopularniejszym wakacyjnym kierunkiem jest Morze Bałtyckie - inni, uciekają od nieatrakcyjnych, wielkich aglomeracji na wieś, w poszukiwaniu ciszy, odrobiny spokoju oraz regenerującego kontaktu z przyrodą...

Tym większym zaskoczeniem była dla mnie, może nie rewelacyjna ale dość dobra frekwencja (40 uczestników) na drugiej edycji blitza, w bardzo gościnnym dla szachów, "Hotelu Katowice".

Turniej od samego początku do końca był teatrem jednego aktora - IM Jacka Dubiela - któremu przeciwnicy na dystansie piętnastu rund, zdołali "urwać" zaledwie dwa remisy. Jego przewaga na mecie nad pozostałą stawką zawodników wyniosła aż 2,5 pkt.! Drugie miejsce w turnieju zajął FM Tymrakiewicz Rafał, trzecie, Grygierczyk Wojciech (obaj po 11.5 pkt.).

Turniejowi patronował poseł na Sejm RP, Jan Rzymełka, który od wielu lat jest wielkim entuzjastą Gry Królewskiej. Zawody sędziował dobrze wszystkim znany arbiter NA - Hieronim Halamus.

Poniżej zamieszczam tabelę końcową z pierwszą dziesiątką turnieju, krótką galerię zdjęć oraz dwa filmy. Pierwszy z filmów, to pojedynek pomiędzy świeżo upieczonym kandydatem na mistrza, Krzysztofem Gmajem, a zwycięzcą turnieju, IM Jackiem Dubielem. Drugi film, to wygrana Jacka Dubiela nad Januszem Sroką z rundy dziewiątej.

M-ce	Nr	Tyt.	Nazwisko Imię	Elo	Rank.	Klub	Pkt.	MBch.	Bch.
1	1	IM	DUBIEL, Jacek	2416	2400	KŚ AZS Politechniki Śląskiej Gliwice	14.0	115.00	133.00
2	2	FM	TYMRAKIEWICZ, Rafał	2319	2300	LZS Goniec Kluczbork	11.5	118.50	138.50
3	13	I+	GRYGIERCZYK, Wojciech	1990	2100	UKS Pałac Młodzieży Katowice	11.5	117.50	134.50
4	5	k	GMAJ, Krzysztof	2117	2200	KS Dors Ruda Śląska	11.5	117.00	137.50
5	4	I++	TURLEJ, Łukasz	2139	2100	UKS Pałac Młodzieży Katowice	11.0	116.00	136.50
6	12	I+	KASTELIK, Adrian	2024	2100	AKS Mikołów	10.5	118.50	139.50
7	6	k	SROKA, Janusz	2114	2200	TMS Roszada Gliwice	10.0	121.50	142.50
8	8	I+	SIEDLIŃSKI, Piotr	2078	2100	JKSz MCKiS Jaworzno	9.5	119.50	140.00
9	11	I+	KUCIEL, Władysław	2030	2100	KSz Skoczek Czerwionka-Leszczyny	8.0	114.50	132.50
10	40		NOWACKI, Adam	0	1000	KSz HetMaN Szopienice Katowice	8.0	108.00	126.00

FM Tymrakiewicz Rafał versus IM Jacek Dubiel.

Widok na salę gry. Każdy stół osobno to dobry pomysł na turniej blitza.

Czarne: k Krzysztof Gmaj 2117elo.

Białe: I++ Janusz Jeleń 2043elo.

"Radosław Wojtaszek bliski sukcesu w IX. Gyorgy Marx Memorial"

2011-06-25T22:08:00.010+02:00

Opracowanie prawidłowej strategii na turniej, jest elementem nie mniej ważnym, niż przygotowanie czysto szachowe. Często spotykam się z poglądem, wygłaszanym przez wielu "znawców" tematu, który mówi wręcz o nakazie bezwzględnej walki na wygraną w każdej, bez wyjątku, turniejowej partii. Ów pogląd, może być wypowiedziany tylko przez tych, którzy nie orientują się jak wielki wysiłek towarzyszy występowi szachowego profesjonalisty w turnieju szachowym. Strategia Radosława Wojtaszka w bieżących zawodach, może być podawana jako przykład, gdyż łączy pomysłowość z ekonomią działania.

Pierwsze koło turnieju było korzystniejsze dla naszego reprezentanta ze względu na liczbę partii granych białym kolorem. Radek Wojtaszek grał więc na wygraną partie "białe", partie "czarne" starał się grać solidnie, wykorzystując niedokładności przeciwnika, nie przekraczając jednak granic dopuszczalnego ryzyka. To mu dało po pierwszym kole pewne prowadzenie. Pierwsze dwie partie koła drugiego Radek grał czarnym kolorem i obie zremisował. Ustawiał szczególnie trudne do przebicia pozycje, wymieniał figury i dążył do uproszczeń. Przeciwnikom Radka nie udało się przeciwstawić tej strategii, co nie może dziwić, gdyż Radek Wojtaszek dysponuje wspaniałą techniką. W dniu dzisiejszym przeciwnikiem naszego arcymistrza był węgierski arcymistrz, Peter Acs. Grający białymi Wojtaszek, wykorzystał kilka poważnych niedokładności swojego rywala i tuż po kontroli czasu było po wszystkim. W chwili obecnej Radek przewodzi stawce zawodników (6.5 pkt. z 8!). Punkt straty do prowadzącego ma dwóch zawodników: Ilja Smirin oraz Ferenc Berkes, który w dzisiejszej, trwającej bisko 120 posunięć partii , dał pokaz doskonałej techniki realizacji przewagi.
Jutro przedostatni "test" Radka Wojtaszka. Radek będzie próbował powstrzymać napór białych figur Wiktora Bołogana, któremu pozostała tylko walka o ranking. Droga do zwycięstwa w tym turnieju kołowym wydaje się być krótka dla naszego arcymistrza ale w rzeczywistości jest jeszcze długa. Popatrzmy jak Radosław Wojtaszek całkowicie równą pozycję, zamienił na pozycję wygraną ( oczywiście, nie bez pomocy swojego przeciwnika).

"Wspaniała passa Radosława Wojtaszka w IX. Marx Gyorgy Memorial!"

2011-06-21T23:09:00.019+02:00

Pierwsze "koło" Memoriału Marxa Gyorgego już za nami. Wczorajszy, arcymistrzowski remis na szczycie pomiędzy: prowadzącym w zawodach Radosławem Wojtaszkiem, a reprezentantem Izraela, Ilją Smirinem, wyszedł zdecydowanie na zdrowie obu zawodnikom, którzy, wypoczęci, pewnie pokonali swoich dzisiejszych rywali. Przeciwnikiem Radka Wojtaszka w piątej rundzie był znany arcymistrz: Wiktor Bołogan (Bołogan jest reprezentantem Republiki Mołdawii, dlatego jego imię i nazwisko powinno się wymawiać fonetycznie jako - Wiorel Bołochan).
Mołdawianin na 1.d4 bardzo często grywa obronę królewsko - indyjską oraz dąży do "wołżańskich" struktur, w których od pierwszych posunięć zostaje zerwana symetria w debiucie. Nie inaczej wyglądał scenariusz partii dzisiejszej. Radosław Wojtaszek po debiucie wpadł w dłuższy, blisko 40 minutowy namysł, ale znalazł prawidłowy plan gry, przejął inicjatywę i kilkoma dokładnymi posunięciami pozbawił Wiktora Bołogana złudzeń...

Parę lat temu w jednym z wywiadów, poproszono Garriego Kasparova o wyrażenie swojej opinii na temat poprawności debiutów. Kasparov na tak postawione pytanie odparł, że kiedyś może się zdarzyć, że jedynym poprawnym debiutem może okazać się gambit wołżański. Nie bierzcie sobie jednak głęboko do serca tej wypowiedzi Mistrza Świata, gdyż ten, na dziwne pytania zwykł odpowiadać ekstrawagancko, by wprawiać w osłupienie swoich interlokutorów. "Wołga" nie jest częstym gościem na turniejach szachistów światowej elity, a poniższa partia tylko potwierdza niezbyt dobrą reputację tego systemu.

Jutro dzień przerwy, po którym rozpocznie się drugie koło turnieju. Przed Radosławem Wojtaszkiem trzy partie kolorem czarnym i dwie białym. Trzymajmy kciuki za naszego reprezentanta, który najwyraźniej kryzys formy ma już za sobą. Poniżej "wołżański" triumf Radka Wojtaszka nad mołdawskim arcymistrzem.

"Radosław Wojtaszek samodzielnym liderem w Memoriale Marxa Gyorgyego!"

2011-06-19T22:11:00.006+02:00

Ciąg dalszy doskonałej passy Radosława Wojtaszka! W dzisiejszym pojedynku nasz reprezentant nie dał żadnych szans Peterowi Acsowi z Węgier, który pogubił się w niuansach wariantu Najdorfa obrony sycylijskiej i poddał partię w 51 posunięciu. Dzięki temu zwycięstwu, zawodnik z Kwidzyna wyszedł na samodzielne prowadzenie w Memoriale Marxa Gyorgego, i jest na dobrej drodze do odrobienia dużych strat rankingowych z poprzednich, nieudanych turniejów. Daleko jednak do wygrania tej silnej "kołówki". Jutro, Radosław Wojtaszek zmierzy się z reprezentującym Izrael, silnym arcymistrzem Ilją Smirinem 2661 elo, który 10 lat temu również miał "epizod" z przekroczeniem rankingu 2700. Pierwsze "koło" turnieju, jest nieco korzystniejsze dla Radka gdyż z pięciu partii trzy rozegra białymi. W drugim "kole" będzie miała miejsce sytuacja odwrotna i Radkowi przyjdzie rozegrać 3 partie czarnym kolorem. Poniżej prezentuję kolejne, przekonujące zwycięstwo Radosława Wojtaszka nad Peterem Acsem.

"Gyorgy Marx Mamorial: 16 - 27.VI.2011r. Radosław Wojtaszek z kompletem punktów po dwóch rundach!"

2011-06-19T01:47:00.014+02:00

Wielu sympatyków talentu Radosława Wojtaszka zadaje sobie pytanie: czy można już w tym momencie zaliczyć naszego najlepszego arcymistrza do ścisłej czołówki światowych szachów, czy też jego wejście przebojem do elitarnego klubu "2700" ma czasowy charakter? Pytanie jest jak najbardziej zasadne, gdyż szachowa forma Radka Wojtaszka, któremu wszyscy kibicujemy, jest bardzo niestabilna. Zaczęło się od prestiżowego, kołowego turnieju "Tata Stell Chess", w którym Radek zrobił 50% procentowy wynik. Dodam, że był to turniej "B", który jest przepustką do wielkich szachów, ale tylko po warunkiem zajęcia pierwszego miejsca. Niestety, Radek nie sprostał temu zadaniu. Kolejnym turniejem były, zyskujące z roku na rok na znaczeniu, Mistrzostwa Polski w Szachach. Radek Wojtaszek po umiarkowanie dobrej grze, wskoczył na "pudło" ale dał się wyprzedzić, grającemu świetny turniej Mateuszowi Bartlowi oraz Pawłowi Jaraczowi. Następnie, nasz arcymistrz rozegrał najlepszy turniej w swojej karierze, zdobywając srebrny medal Mistrzostw Europy we francuskim Aix-les-Bains. Z całą pewnością jest to największy sukces sportowy Radosława Wojtaszka.
Historia najnowsza - maj. Radek Wojtaszek wziął udział w najsilniejszym turnieju kołowym w historii polskich szachów . Turniej odbył się w Lublinie, mieście, które na szachowej mapie kraju, zajmuje od pewnego czasu jedno z ważniejszych miejsc. W tych zawodach Radek zanotował straszną wpadkę: zajął przedostatnie miejsce, przy trzech przegranych i czterech remisach!

Chwila obecna. Wieści, jakie płyną z Paks (niewielkiej miejscowości położonej na Węgrzech, na południe od Budapesztu) są, jak narazie, bardzo optymistyczne.
Spieszę donieść, że Radosław Wojtaszek, w IX Memoriale Marxa Gyorgego, po dwóch rundach z kompletem punktów dzieli pierwsze miejsce wraz z mołdawskim arcymistrzem Wiktorem Bołoganem. Obie partie rozegrał białym kolorem i w obu rozegrał ten sam debiut (gambit hetmański), wybierając tylko inny wariant. W drugiej rundzie zaprezentował fantastyczną technikę w pojedynku z węgierskim arcymistrzem Ferencem Berkesem.

Najważniejsze zawody są jednak przed Radkiem, a mianowicie Puchar Świata, który zostanie rozegrany z końcem sierpnia w Rosji, w Chanty-Mansyjsku. Mam mieszane uczucia co do dwóch spraw, z którymi chciałem się podzielić z Moimi Czytelnikami. Pierwsza z nich to moje wątpliwości, dotyczące liczby startów naszego arcymistrza. Uważam, że Radek rzucił się w wir turniejów i gra zdecydowanie za dużo (aby nóż był ostry, bardzo często go ostrz ale nieczęsto nim tnij!), przez co nie ma czasu na regenerację, a jego gra traci na świeżości. Dodam, że do całej tej długiej listy występów Radka w pierwszej połowie 2011r. trzeba dopisać jego występy w ligach, w przerwach między turniejami! Druga sprawa, to turnieje kołowe, w których Radek wypada znacznie gorzej niż w "openach". Aby w turniejach, w których znana jest wcześniej lista uczestników, wypadał bardziej przekonująco, powinien, zdecydowanie urozmaicać swoją grę. To Radek ma zaskakiwać swoich przeciwników, a nie oni jego!

Czy Radek Wojtaszek należy do szerokiej czołówki światowej? Uważam, że tak i jego wizyta w klubie +2700 nie jest przypadkowa. Jednak na kolejny już, ostatni, niepisany tytuł "superarcymistrza", musi jeszcze zapracować. Widząc jednak jego profesjonalne podejście do szachów, uważam, że jest to tylko kwestią czasu.

"Pojedynek Bartosz Soćko - Grzegorz Gajewski z Mistrzostw Polski w Szachach Błyskawicznych"

2011-06-12T13:50:00.005+02:00

Nie dziwi mnie specjalnie fakt dużego zainteresowania filmami z Mistrzostw Polski w Szachach Błyskawicznych, które rozegrano pod koniec maja w Katowicach. Możliwość śledzenia najciekawszych pojedynków, nie tylko "live", to fantastyczne udogodnienie dla kibiców, kórzy nie mieli okazji odwiedzić sali gry w dniu mistrzostw. W rozegranym niedawno w Lublinie, najsilniejszym turnieju kołowym w historii polskich szachów, transmisja internetowa oraz sama strona turnieju, była jedną z lepszych jakie widziałem. Możliwość przyglądania się wydarzeniom na szachownicy z równoczesnym obserwowaniem zachowań arcymistrzów, dzięki kamerom wycelowanym w każdy ze stolików, to był "strzał w dziesiątkę" organizatorów. Obecnie wkraczamy, a właściwie już wkroczyliśmy, w epokę hiperrealizmu, gdzie, praktycznie nie opuszczając swojego domostwa można wszędzie zajrzeć. Dzięki temu, szachy są doskonale promowane i to niekoniecznie przy pomocy wielkich nakładów finansowych . Cokolwiek by nie mówić o internecie: że kradnie całe lata, że dzięki jego magnetycznej sile młodzież nie stawia na ruch i bezpośrednie spotkania, że zanikają więzi społeczne, to jego wartość dla naszej dyscypliny jest nie do przecenienia.

Dziś chciałbym zaprezentować wielce interesujący pojedynek, pomiędzy GM Bartoszem Soćko, a znanym "teoretykiem", GM Grzegorzem Gajewskim. Była to partia z rundy dziesiątej. Bartosz Soćko, pokonując białym kolorem popularnego "Gajowego", przedłużył swoje pasmo sukcesów, które zakończyło się (nomen omen) w rundzie trzynastej.

"Otwarty, Ogólnopolski Turniej Szachowy z Okazji XVI - lecia klubu UKS "Hetman" Częstochowa - 04.VI.2011r."

2011-06-05T11:08:00.003+02:00

Jubileuszowy turniej klubu UKS "Hetman" Częstochowa, odbył się w tym roku w Gimnazjum nr.9 im. Adama Mickiewicza. Rozegrano turniej otwarty, który zgromadził ponad 40 uczestników oraz turniej dla dzieci. To, że szachy w Częstochowie prosperują tak dobrze i z roku na rok, przyciągają coraz większą rzeszę dzieciaków, jest zasługą wspaniałych animatorów szachowych z tego miasta. Wymienić muszę na pierwszym miejscu sympatyczną i niestrudzoną panią Elę Pyrkosz, założycielkę klubu UKS "Hetman" Częstochowa, Bogusława Snarskiego, z którym miałem przyjemność uczestniczyć w kursie instruktorów szachowych w Ustrzykach Dolnych, oraz Igora Pyrkosza, który sędziuje wszystkie turnieje klubowe.
Turniej dla dzieci zgromadził więcej uczestników niż turniej główny, co świadczy tylko o tym, że praca wychowaczo - szkoleniowa nie idzie na marne. Ci, którzy czynnie zajmują się szachami jako szkoleniowcy i kierownicy klubów szachowych wiedzą, o dwóch aspektach tej pracy. Jednym z nich jest duża satysfakcja, jaką daje praca z dziećmi i młodzieżą. Drugim aspektem jest ogrom pracy, jaki trzeba włożyć w sprawne funkcjonowanie klubu. Jeśli władze lokalne sprzyjają szachom, to jest to raczej wyjątek niż reguła i uzyskanie nieraz pewnych niewielkich udogodnień czy też dotacji jest nie lada wyzwaniem. Chciałbym z tej okazji życzyć kierownictwu klubu UKS "Hetman" Częstochowa sił, ( bo tych potrzeba wam wiele) na dalsze lata pracy w realizowaniu wszelkich waszych pomysłów. Tak trzymajcie i powodzenia!
W turnieju dla dzieci zwyciężył Piotr Żyliński z klubu UKS Ognisko Rydułtowy uzyskując 8.5 pkt. z 9-ciu partii. Drugie miejsce zajął zawodnik UKS "Hetman" Częstochowa Mateusz Wolniewicz. Do zwycięzcy Mateusz stracił 0.5 pkt. Trzecie miejsce przypadło w udziale Julii Knapik, zawodniczki miejscowego "Hetmana".
Turniej główny zdominowali zawodnicy miejscowi. Poniżej zamieszczam tabelę z pierwszą dziesiątką oraz kilka zdjęc z tego jubileuszowego turnieju. Pod zdjęciami obiecywana partia pomiędzy Maciejem Klekowskim a Jackiem Flisem.

M-ce	Nr	Tyt.	Nazwisko Imię	Fed.	Elo	Rank.	Pkt.	MBch.	Bch.	L.Z.	Prog.
1	2	k	Klekowski, Maciej	POL	2248	2200	7.5	38.00	48.00	7	38.0
2	1	FM	Flis, Jacek	POL	2288	2300	7.0	42.50	54.50	7	39.0
3	5	I	Bednarski, Dawid	POL	1964	2000	7.0	40.00	50.50	6	38.0
4	8	I	Paszewski, Mateusz	POL	1847	2000	6.5	41.50	53.00	6	35.5
5	3	k	Wilk, Bartłomiej	POL	2184	2200	6.5	40.00	51.50	6	35.0
6	28	II	Zychowski, Marek	POL	0	1800	6.5	38.50	49.50	6	30.0
7	6	I++	Ziębiński, Bartosz	POL	1955	2100	6.0	37.50	48.00	6	31.0
8	29	II	Hatlapa, Sebastian	POL	0	1800	6.0	36.00	47.50	6	33.0
9	7	II	Jopek, Krzysztof	POL	1849	1800	6.0	35.50	45.00	6	29.0
10	12	III	Bienias, Piotr	POL	1723	1600	5.5	36.00	47.00	5	29.5

Jacek Flis w pojedynku z Sebastianem Hatlapą.

Zwycięzca turnieju: Maciej Klekowski 2248 elo.

Orłowski Adrian UKS "Hetman" Częstochowa.

Bogusław Snarski łączył obowiązki organizatora i zawodnika.

Szeroka kadra dzieci i młodzieży UKS-u "Hetman" Częstochowa.

Bartłomiej Wilk 2184 elo.

Nagroda dla Elżbiety Pyrkosz. To już 16 lat minęło Pani Elu...

Triumfatorzy turnieju otwartego!

UKS "Hetman" Częstochowa.

"Bojowy remis Piotra Piesika z aktualnym Mistrzem Polski w Szachach Błyskawicznych!"

2011-06-01T16:35:00.038+02:00

Kibice szachów nie różnią się znacząco od sympatyków innych dyscyplin sportowych. Cechą wspólną, która łączy wszystkich kibiców, jest zakodowana głęboko w ich umysłach chęć oglądania prawdziwie krwawych igrzysk. Podłoże całej tej sprawy jest dosyć skomplikowane. Stosunek chrześcijaństwa do sportu, ruchu, rywalizacji, wreszcie do wszystkiego co jest związane z ludzkim ciałem, na przestrzeni wielu setek lat był, delikatnie sprawę ujmując, bardzo dwuznaczny. Do końca średniowiecza ludzkie ciało było traktowane jako niepotrzebny dodatek, balast, mający zaledwie status "środka", potrzebnego do osiągnięcia absolutu. Wielka popularność sportu wynika, moim zdaniem, z wielowiekowego tłumienia w nas tego, co naturalne i pierwotne. Owo pragnienie "krwi i igrzysk", już od blisko dwustu lat znajduje swe ujście, a siła tego pragnienia jest wprost proporcjonalna do siły, która je tłumiła. Myślę, że nasza natura jest na wskroś barbarzyńska, a religia tylko próbowała (i próbuje w dalszym ciągu) udomawiać ją i okiełznywać na wszelkie możliwe sposoby. A my? A my wciąż jesteśmy jak Rzymianie, których jakże często można było spotkać spieszących w stronę Koloseum w poszukiwaniu krwi i sensacji. Aktorzy swe role grają podobnie, tylko scena inaczej urządzona, inne rekwizyty...

Autor podczas "wiosennego" wypadu do Rzymu 2010r. W tle Koloseum.

Partia, którą chcę Wam zaprezentować, ani chybi jest z gatunku tych "sensacyjnych", gdyż naprzeciw "Goliata" w osobie GM Bartosza Soćki 2654 elo., stanął "Dawid", czyli Piotr Piesik k+ 2208 elo. Mocniejszego nie powalono, słabszy ustał na własnych nogach. Doliczany czas na mistrzostwach, owe dwie sekundy do każdego posunięcia, spowodował, że ten ciekawy pojedynek trwał blisko 12 minut. Zresztą...zobaczcie sami!

"Krótka historia pewnego odkrycia czyli K.Bulski - B.Soćko na żywo"

2011-05-30T18:52:00.007+02:00

Z podążaniem za najnowszymi osiągnięciami techniki u autora bloga jest różnie. Z jednej strony interesuję się nowinkami, śledzę z zainteresowaniem następujące po sobie sensacyjne odkrycia w astrofizyce, medycynie czy też biologii, jednak gdy przychodzi do obsługi jakiegoś urządzenia, powiedzmy, nowoczesnego aparatu fotograficznego (nieprzypadkowo wymieniam go w tym miejscu), czy też, jakiegoś pożytecznego programu komputerowego, moje "akcje" gwałtownie spadają w dół. Nie jest też w końcu tak, że unikam jakichkolwiek unowocześnień, żyjąc w zgodzie z naturą jak Rousseau, czy mistycy indyjscy, ale postęp w tej materii jest u mnie co najmniej wątpliwy. Dobrze więc. Powiem otwarcie: pracę magisterską napisałem przy użyciu hardwaru, który zawierał dwa elementy: był to długopis oraz 60 kartkowy zeszyt A4. Udało mi się jednak "zrehabilitować" całkiem niedawno: pracę podyplomową napisałem już przy użyciu programu "Word", więc idzie ku lepszemu. Ktoś może mi powiedzieć, że trochę przesadzam, bo w końcu prowadzę szachowego bloga i nie wygląda on najgorzej. Byłoby może trochę racji w tym, jednak założenie bloga na tej domenie i pisanie okazało się sprawą bardzo prostą, wymagająca może nie tyle wiedzy, co zwyczajnej cierpliwości.

Z tym większą satysfakcją chcę zakomunikować Wam, Drodzy Czytelnicy, że dzięki odkryciu w moim aparacie fotograficznym opcji filmowania (ten aparat był ze mna na trzech kontynentach i przez myśl mi nie przeszło, że można nim filmować) mogę zaprezetować partie z Indywidualnych Mistrzostw Polski w Szachach Błyskawicznych 2011r.! Przy okazji chciałem zapewnić wszystkich, że następne moje relacje turniejowe, postaram się, w miarę możliwości, okraszać interesującymi filmami. Poniżej prezentuję partię z ostatniej rundy, w której Mistrz Polski w Szachach Błyskawicznych Bartosz Soćko, pokonał czarnym kolorem w ostatniej rundzie IM Krzysztofa Bulskiego, pieczętując tym samym swój doskonały występ w mistrzostwach.

"Veni, vidi, vici Bartosza Soćki w Indywidualnych Mistrzostwach Polski w Szachach Błyskawicznych - Katowice 29.V.2011r"

2011-05-29T21:11:00.007+02:00

Tegoroczne Mistrzostwa Polski w Szachach Błyskawicznych, odbyły się w bardzo ładnym kompleksie, dworku "Pod lipami", znajdującym się w jednej z zabytkowych dzielnic Katowic, Giszowcu.

Na starcie stanęła prawie cała krajowa czołówka szachistów. Z pewnością w mistrzostwach zabrakło GM Radosława Wojtaszka i GM Kamila Mitonia, którzy w tym czasie występują (ze zmiennym szczęściem) w lidze francuskiej . W turnieju kobiet nie wystąpiły Iweta Rajlich, Joanna Dworakowaska oraz Jolanta Zawadzka.

Turniej otwarty (rozszerzona formuła dopuszczała udział kobiet, z czego skorzystała GM Monika Soćko) był właściwie teatrem jednego aktora. Arcymistrz Bartosz Soćko zdeklasował swoich rywali, i na dystansie 15 rund uzyskał 13 pkt. nie czując oddechu przeciwników za plecami praktycznie przez całe mistrzostwa! Bartosz Soćko bezapelacyjnym triumfem w "blitzu", powetował sobie nieudany występ w superturnieju w Lublinie ale, chyba raczej wolałby zamienić te wyniki i odnotować świetny występ w najsilniejszej "kołówce" w historii polskich szachów. Cóż, jak się nie ma co się lubi to się lubi co się ma...

Drugie miejsce z wynikiem 11.5 pkt., zajął GM Dariusz Świercz, który od pewnego czasu jest zmuszony szybko dorastać ( szachowo) i choć jest w wieku juniorskim, to częściej spotyka się przy szachownicy z doświadczonymi seniorami. Aby Darek został liczącym się w świecie arcymistrzem musi spędzić jeszcze niejedną godzinę przy szachownicy. Szachowy progres nie ma charakteru linearnego, dlatego nie jestem specjalnie zaniepokojony pewnym zastojem formy tego zawodnika. Sympatyczny arcymistrz ma kilka lat na to, żeby zrobić "skok" na 2600, wszak nie zostało mu do tej magicznej granicy wiele.

Trzecie miejsce zajął stosunkowo niedoceniany, a grający bardzo pewnie, arcymistrz Paweł Jaracz.

W turnieju kobiet bezkonkurencyjna była WGM Joanna Majdan - Gajewska, której przeciwniczki "urwały" zaledwie trzy remisy. Drugie miejsce zajęła WGM Marta Michna (zawodniczka lepiej jest znana pod nazwiskiem Zielińska). Trzecie miejsce przypadło w udziale walecznej WIM Agnieszce Matras - Clement.

Turniej grano tempem 3 min. + 2 sek. na pos. na zawodnika, więc zdarzały się przypadki długiej walki: przy dobrym "refleksie" można było realizować przewagi w "technicznych" pozycjach oraz bronić te gorsze.

W otwarciu zawodów wziął udział Prezes Polskiego Związku Szachowego Tomasz Sielicki.

Specjalnie dla czytelników mojego bloga zamieszczam tabelę z pierwszą dziesiątką mistrzostw oraz najciekawsze zdjęcia.

M-ce	Nr	Tyt.	Nazwisko Imię	Fed.	Elo	Rank.	Klub	Pkt.	MBch.	Bch.
1	1	GM	Soćko, Bartosz	POL	2654	2500	KSz HetMaN Szopienice Katowice	13.0	120.50	140.00
2	5	GM	Świercz, Dariusz	POL	2553	2500	KSz Polonia Wrocław	11.5	118.00	137.50
3	4	GM	Jaracz, Pawel	POL	2575	2500	ŻTMS Baszta Żnin	10.5	118.00	138.00
4	2	GM	Bartel, Mateusz	POL	2608	2500	KSz Polonia Wrocław	10.5	117.50	137.50
5	10	IM	Tazbir, Marcin	POL	2514	2400	TS Wisła Kraków	10.5	116.50	136.50
6	9	GM	Cyborowski, Łukasz	POL	2531	2500	LKS PASJONAT Dankowice	9.5	121.50	140.00
7	15	IM	Lubczyński, Rafał	POL	2413	2400	KSz Polonia Wrocław	9.5	113.50	133.00
8	16	m	Krzyżanowski, Marcin	POL	2370	2300	MKS Polonia Warszawa	9.5	110.00	129.50
9	8	GM	Heberla, Bartłomiej	POL	2535	2500	KSz HetMaN Szopienice Katowice	9.0	118.00	138.00
10	3	GM	Gajewski, Grzegorz	POL	2607	2500	KSz Polonia Warszawa	9.0	117.50	137.00

Dworek "Pod Lipami".

Pobliski park i malownicza okolica wokół dworku "Pod Lipami"

Ceremonia otwarcia mistrzostw. Przemówienie Tomasza Sielickiego.

Dalekie, dziesiąte miejsce Grzegorza Gajewskiego.

Marcin Tazbir w pojedynku z Darkiem Świerczem.

GM Bartosz Soćko nie miał sobie równych w "blitzu".

GM Monika Soćko, w chustce pod szyją, była wyraźnie przeziębiona.

Triumfatorka turnieju kobiet - WGM Joanna Majdan - Gajewska.

Marta Michna - srebrny medal Mistrzostw Polski.

Najlepsi w turnieju otwartym!

Mistrzynie "blitza" na podium.

"Drużynowe Mistrzostwa Śląska - Liga Okręgowa Seniorów. Luty - Maj 2011r"

2011-05-23T22:20:00.009+02:00

Ostatni, dwudniowy zjazd Śląskiej Okręgowej Ligi Seniorów odbył się w Ożarowicach, w sali gimnastycznej, należącej do miejscowego gimnazjum. Muszę się przyznać, że rozgrywki niskich szczebli jeszcze do niedawna bardzo zaniedbywałem, koncentrując się w znacznej mierze na szachach światowego formatu. To oczywiste, że turnieje elit, przykuwają uwagę entuzjastów szachów z całego świata znacznie bardziej, niż rozgrywki lokalne, jednak tym ostatnim nie można odmówić swoistego uroku. W ligach niskiego szczebla emocje są wielkie, a pojedynki zacięte, i choć nazwisk większości szachistów na próżno szukać na pierwszych stronach czasopism szachowych, to atmosfera tego typu rozgrywek jest jedyna w swoim rodzaju.

W przerwie między rundami wyruszyłem na dłuższy spacer "w pole". Gdzieś na niebie dzwoniły skowronki, wiosenna zieleń, o oktawę ciemniejsza, zastygła w parnym powietrzu popołudnia. Na drodze prawie pusto: z rzadka mijały mnie auta, czy jakaś gospodyni na skrzypiącym rowerze, w powiewającej na wietrze spódnicy. Zapach wsi. Przaśna, szachowa niedziela...

W całym cyklu zwyciężyła drużyna "Ksz Silesia Racibórz - II", z wynikiem 18 pkt. Drugie miejsce, z wynikiem 15 pkt, zajęła "Strzybniczanka T. Góry". Miejsce trzecie z dwoma punktami straty do "Strzybniczanki" przypadło w udziale "Rymerowi Niedobczyce". Poniżej tabela końcowa rozgrywek ( pierwsza piętnastka) oraz kilka ciekawszych zdjęć z tego dwudniowego zjazdu.

M-ce	Nr	Drużyna	Rank.	PKT	Pkt.	vs+	Sz.1	Sz.2
1	6	KSz SILESIA Racibórz - II	2000	18.0	40.5	21;13;5;9;7;1;8;12;2;	6.5	8.5
2	9	STRZYBNICZANKA T.Góry	1933	15.0	31.5	24;2;4;10;21;5;1;	5.0	5.5
3	5	RYMER Niedobczyce	2017	13.0	31.5	20;14;25;1;21;18;	5.0	4.0
4	7	JKSz MCKiS Jaworzno - II	1950	12.0	30.5	22;12;2;20;21;	7.0	3.0
5	2	MKSz Rybnik - II	2050	11.0	34.0	17;19;14;10;23;	5.5	5.5
6	1	KSz HetMaN Szopienice Katowice - III	2050	11.0	31.0	16;8;18;4;7;	5.5	4.0
7	14	KS Carbo-Gliwice - II	1833	11.0	30.5	29;23;27;3;4;	4.0	6.0
8	12	MDK Związkowiec Katowice-Zawodzie	1867	11.0	28.0	27;25;3;20;	3.5	7.5
9	22	UKS MAT Zabrze-Grzybowice - II	1767	10.0	30.5	26;30;13;15;11;	7.5	5.0
10	20	UKS MAT Zabrze-Grzybowice - I	1783	10.0	30.0	27;13;4;8;	4.0	4.5
11	19	StI EUROBESKIDY Łodygowice - II	1792	10.0	29.5	28;25;29;27;	4.5	7.5
12	21	UKS HETMAN Częstochowa - II	1767	10.0	28.0	30;14;8;3;19;	5.5	5.0
13	8	KS DORS Ruda Śląska - II	1950	10.0	28.0	23;15;27;24;29;	5.0	6.5
14	24	PSSz Pszczyna - II	1733	9.0	27.5	29;15;26;23;	5.5	6.0
15	10	ZEFIR Boguszowice	1917	9.0	27.5	23;17;18;30;	4.0	4.0

Mariusz Ekert - 1908 elo - wypełnił normę na I kat.

Banasik Marian 2148 elo - zawodnik miejscowej "Strzybniczanki".

Leśniak Grzegorz - uzyskał normę na I kat.

Legenda jaworzniańskich szachów - IM Karol Pinkas 2326 elo.

W trakcie liczenia wariantów...

Jarosław Ben 1754 elo - mój dobry znajomy z czasów studiów.

Krajobraz po bitwie.

"Zaproszenie na IV Turniej Szachowy o Puchar Rektora Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach"

2011-05-15T01:23:00.000+02:00

"Tuż po maturach zapraszamy na kolejną edycję Turnieju Szachowego o Puchar Rektora Uniwersytetu Ekonomicznego. Zawody odbędą się 22 maja (niedziela), od godziny 9.30 na terenie Uczelni. Do wzięcia udziału w turnieju zapraszamy uczniów szkół ponadgimnazjalnych, wszystkie osoby zainteresowane studiowaniem na Uniwersytecie oraz studentów naszej Uczelni pasjonujących się Królewską Grą."

Wszelkie niezbędne informacje z komunikatem turniejowym włącznie, znajdziecie pod tym adresem: http://www.azs.ue.katowice.pl/

"W poszukiwaniu szachowych talentów, czyli XI Otwarte Mistrzostwa Zagłębia Przedszkolaków - Sosnowiec - 14.V. 2011r"

2011-05-14T19:22:00.017+02:00

Zorganizowanie i przeprowadzenie turnieju szachowego dla przedszkolaków, to nie lada wyzwanie. Ogarnięcie rozbrykanego "stadka" w liczbie 29 sztuk, wymaga anielskiej cierpliwości i niech nikt nie przeciera oczu ze zdumienia, jeśli powiem, że 14 szachownic obsługiwało pięciu sędziów: sędzia główny, sędzia rundowy oraz trzech wolontariuszy, w tym autor tych oto słów. Dzieciaki bardzo przeżywają taką rywalizację: turniej szachowy jest dla nich ważnym wydarzeniem i na każde zwycięstwo czy przegraną reagują spontanicznie i emocjonalnie. Takiej "burzy nastrojów" nie znajdziesz na żadnym z turniejów! Opiekunowie i rodzice byli potrzebni najbardziej w momentach trudnych, gdy partia nie ułożyła się pomyślnie - wtedy dany maluch mógł odreagować swoje niepowodzenie w ramionach rodzica. Na nic się zdawały apele sędziego głównego, że to jest zabawa. Dzieciaki wiedzą swoje i bardzo chcą wygrywać.

O te puchary przedszkolaki toczyły zacięte "boje" na szachownicy.

Trzy puchary dla najlepszych dziewczynek.

Turniej rozegrano w Przedszkolu Miejskim nr. 22, mieszczącym się przy ulicy Hutniczej w Sosnowcu. Jest to jedyne przedszkole w okolicy, w którym przeprowadzane są zajęcia z zakresu nauki gry w szachy, oraz turnieje rangi mistrzostw dla przedszkolaków. Rozegrano pięć rund i to był wystarczający dystans, gdyż nie chodziło nikomu o nadmierne obciążanie dzieci grą. Celem takich turniejów jest pokazanie młodym szachistom jak wygląda sam przebieg rywalizacji : sportowa postawa, uścisk dłoni przed i po partii, obsługa zegara szachowego (bardzo ważny element), ustawianie bierek na wyjściowych pozycjach po zakończonej partii, sama gra i wyczucie rytmu turnieju szachowego... Muszę przyznać, że dzieci świetnie się w tym wszystkim "odnalazły".

Turniej zdominowały przedszkolaki z Tychów, gdyż całe podium należało do nich. Zwyciężył z wynikiem 4.5 pkt. z pięciu partii Bartłomiej Mróz z Przedszkola nr. 5. Drugie miejsce zajął Andrzej Krzysztofik z tego samego przedszkola. Trzecie miejsce wywalczył Igor Ziobro z Przedszkola im. "Kubusia Puchatka". Wśród "pań", najlepsza była Kasia Gębal. Drugie miejsce zajęła Dominika Wiewóra, a trzecia była Karolina Smołucha .

A co się działo na szachownicach?? No, trzeba przyznać, że się działo! To jest właściwie temat na osobny wpis. Ja sam ogłosiłem 5 remisów poprzez "pat". Wiele partii było bardzo zaciętych, szczególnie w końcowych momentach. Przedszkolaki z upodobaniem "polowały" na opadnięcie chorągiewki u przeciwnika, a pozycja na szachownicy, jak to bywa w takich sytuacjach, nie była aż tak bardzo ważna. Nie będę się długo rozpisywał, gdyż najlepiej byłoby to zobaczyć! Pozwolę sobie za to zaprezentować galerię zdjęć, która w jakiś sposób powinna oddać nastrój i ducha tej szachowej imprezy dla najmłodszych.

Pani Dyrektor Przedszkola nr. 22 oraz Stanisław Krawczyk.

Runda pierwsza. Zegar niezmiennie przykuwał uwagę przedszkolaków.

Prooszę Paaana! Tu zdaje się jest remis!

Szach to prawie mat!

Mamo patrz! Zdobyłam hetmana!

Widok na salę gry. W tle rodzice i opiekunowie.

Przed kolejną rundą...

W czasie rundy rodzice wychodzili na plac zabaw na kiełbaskę z grilla.

Dynamiczny początek partii.

Pierwsza szachownica i pojedynek liderów.

Chyba przeciwnicy planują zagrać gambit "diabełka".

Nawet niech Ci przez myśl nie przejdzie, że ze mną wygrasz!

Ostatnia, piąta runda Mistrzostw Zagłębia Przedszkolaków.

Kontakt wzrokowy z przeciwnikiem też jest ważny.

Ceremonia wręczenia pucharów i nagród.

Nagrody dla najlepszych dziewczynek.

Dyplomy, "smyczki", "odblaski", medale i puchary dla najlepszych.

W tym turnieju zwycięzcą był każdy przedszkolak.

" Relacja z II Międzynarodowej Konferencji Metodyczno - Szkoleniowej "Szachy w szkole". Kraków. 02.V.2011r."

2011-05-05T18:07:00.015+02:00

Druga konferencja metodyczno - szkoleniowa "Szachy w szkole" odbyła się w tym roku w Krakowie. Wybór miejsca konferencji, na której spotkało się kilkudziesięciu pedagogów, instruktorów oraz trenerów szachów nie był przypadkowy, gdyż w tym samym czasie w Krakowie odbywają się Mistrzostwa Świata Szkół i wielu trenerów było "na miejscu" wraz ze swoimi podopiecznymi.
Początek konferencji związany był z dwoma wystąpieniami. Jako pierwszego, poproszono o głos Prezesa Małopolskiego Związku Szachowego Jana Kusinę, który w kilku słowach przywitał wszystkich zebranych i otworzył konferencję.

Krótkie wystąpienie powitalne Prezesa MZSz Jana Kusiny.

Aleksander Kostyev.

Jako drugi zabrał głos Przewodniczący Międzynarodowej Unii Szachów Szkolnych Aleksander Kostyev.
Pan Kostyev w swoim przemówieniu wygłoszonym w języku rosyjskim, opowiedział historię rozwoju inicjatywy "szachy do szkół", ukazując ewolucję samego pomysłu, sytuację obecną oraz możliwości i perspektywy dalszego rozwoju tej szczytnej idei.
Pierwsza prelekcja dotyczyła prawnych aspektów wprowadzenia szachów do szkół. Autor, Piotr Zieliński, przedstawił w skrócie najważniejsze zapisy ustawy o sporcie kwalifikowanym oraz ustawy o sporcie, która weszła w życie zimą zeszłego roku.

P. Zieliński omawia prawne aspekty wprowadzenia szachów do szkół.

Następny, bardzo interesujący występ, należał do czołowego szkoleniowca w naszym kraju, mistrza międzynarodowego Jacka Bielczyka. Ten doświadczony trener to prawdziwa "kopalnia" wszelakiej wiedzy, nie tylko szachowej. Opowiadał o swoich koncepcjach trenerskich, które wprowadził w życie w słynnej na całą Polskę Szkole Podstawowej nr. 8 w Chrzanowie. Zdaniem trenera, w koncepcji "szachy w szkole" nie chodzi w żadnym wypadku o zrobienie z każdego dziecka mistrza szachowego, a raczej o zaznajomienie dzieci z szachami, jako częścią szeroko pojętej kultury. Nie każdy uczeń musi być zainteresowany naszą dyscypliną, dlatego należy tak wykładać szachy, aby niezainteresowanych choć trochę zaciekawić, a zainteresowanych zaciekawić jeszcze bardziej. Według pana Bielczyka, nie jest zbiegiem okoliczności fakt, że dzieci i młodzież z klas "szachowych" wygrywa tematyczne olimpiady oraz ma fantastyczne średnie ocen. Szachy, jak widać, wyzwalają ogromny potencjał intelektualny u dzieci i młodzieży!

Jacek Bielczyk omawia sportowy wymiar szachów w szkole.

Kolejne wystąpienie autorstwa Anny Pyrek i Mirosława Matysiaka wywołało nie mniejsze zainteresowanie, gdyż dotyczyło szachów i ich wpływu na dzieci przewlekle chore, wymagające częstego hospitalizowania. Usłyszeliśmy niesamowitą historię "Mietka", cierpiącego na dystrofię mięśniową, innymi słowy: postępujący zanik mięśni. Otóż Mietek, dla którego częste pobyty w szpitalu są "normą", nauczył się pewnego razu grać w szachy, a te, wciągnęły go tak bardzo, że stały się dla niego pasją życia. Mietek na specjalnie dostosowanym blacie, na którym trzymał laptop, rozgrywał przez internet dziesiątki partii, które potem analizował. W krótkim czasie szachy stały się dla Mietka "sposobem na życie" i dały mu tak wielki ładunek optymizmu, że zarażał nim wszystkich wokół, a przecież powinno być dokładnie na odwrót!

W przerwie uroczysty obiad dla uczestników konferencji.

Godnym uwagi był także wykład Pani Kamili Klimaszewskiej, animatorki życia szachowego w Białymstoku, która wzięła udział w projekcie "Nauczyciel XXI wieku". Pani Kamila naucza studentów pedagogiki przedszkolnej i wczesnoszkolnej przedmiotu: "Szachy - nowoczesne strategie rozwoju myślenia".

K. Klimaszewska - "szachy w doskonaleniu zawodowym nauczycieli"

Przemawiali także: Magdalena Zielińska - autorka podręcznika szachowego dla najmłodszych "Grajmy w Szachy", oraz Prezes Kujawsko - Pomorskiego Związku Szachowego Andrzej Michalski, który opowiedział o swoich doświadczeniach z wprowadzaniem szachów do szkół w Toruniu.
Kilka miesięcy temu napisałem dosć krytyczny artykuł na temat tej inicjatywy, w którym przestawiłem moje spojrzenie na tę koncepcję. I choć posypały się na moją głowę gromy za ten artykuł, to wszystkie tezy zawarte w mojej "Krótkiej analizie inicjatywy: szachy do szkół" znalazły swoje potwierdzenie. Całe przesłanie II konferencji obracało się wokół tego, że brak odpowiedniej kadry nauczycielskiej powoduje, że nie jest możliwe, przynajmniej narazie, wprowadzenie szachów do każdej szkoły. Nie ma najmniejszego sensu wykrzykiwanie hasła: "szachy do szkół" licząc na jakiś cud. Cud może się zdarzyć tylko wtedy, gdy każdy, komu nie jest obojętna ta wspaniała inicjatywa, zacznie pracować nad tym w swojej wsi czy mieście, szkole. Trzeba przebijać się stopniowo i mozolnie, pokazując jakie walory edukacyjne ma nasza dyscyplina. Myślę, że taka praca "u podstaw" jest kluczem do sukcesu. Szachy od dłuższego czasu w Polsce są "na fali", gdyż rodzice zauważają, jaki potencjał tkwi w Grze Królewskiej. My, ze swej strony, musimy maksymalnie wykorzystać ten dobry czas, który nadchodzi dla szachów, a efekty naszej pracy napewno będa wymierne.

Uczestnicy konferencji "szachy w szkole".

"Turniej Szachowy z okazji święta Konstytucji 3 Maja - P`15 - Jaworzno 03.V.2011r."

2011-05-03T20:01:00.002+02:00

Tegoroczna majówka, z uwagi na fatalną pogodę, nie pozostawiła wielkiego wyboru co do sposobu spędzenia wolnego czasu w dni wolne od pracy. Mijały się z celem dalekie wycieczki rowerowe, wyjazdy w góry, czy choćby długie spacery.

Szachiści jednak, mogli się oddać swojemu ulubionemu zajęciu, biorąc udział w licznych turniejach szachów aktywnych organizowanych na terenie całego kraju. Nie była więc dla nikogo zaskoczeniem wysoka frekwencja na rozgrywanym rokrocznie turnieju z okazji święta Konstytucji 3 Maja, zorganizowanym przez JKsz MCKiS Jaworzno.

Blisko osiemdziesięciu szachistów stanęło do rywalizacji o wysoki fundusz nagród i, jak to bywa w tego typu turniejach, walka o najwyższe lokaty trwała do ostatniej, dziewiątej rundy.

Pierwszy na mecie, z wynikiem 7.5 pkt. z 9-ciu partii, zameldował się mistrz międzynarodowy z Krakowa, Dariusz Mikrut, który po raz kolejny udowodnił, że szachy aktywne są jego "specjalnością". Miejsce drugie zajął Tadeusz Juroszek, uzyskując tyle samo punktów co triumfator zmagań. Trzecie miejsce, z wynikiem 7.0 pkt. z 9-ciu partii, wywalczył IM Krzysztof Bulski. Zawody sędziował Hieronim Halamus, a miejscem gry była sala gimnastyczna w klubie "NIKO".

Poniżej prezentuję tabelę końcową oraz galerię zdjęć z tego wydarzenia.

M-c	Nr	Tyt	Nazwisko Imię	Fed	Elo	Ran	Klub	Pkt	MBch	Bch.
1	3	IM	Mikrut, Dariusz	POL	2358	2400	TS Wisła Kraków	7.5	42.00	53.50
2	4	m	Juroszek, Tadeusz	POL	2337	2300	KŚ AZS Politechniki Śląskiej Gliwice	7.5	41.50	53.00
3	2	IM	Bulski, Krzysztof	POL	2482	2400	KSz HetMaN Szopienice Katowice	7.0	42.00	54.00
4	11	k	Sroka, Janusz	POL	2114	2200	TMS Roszada Gliwice	7.0	42.00	53.50
5	5	IM	Pinkas, Karol	POL	2326	2400	JKSz MCKiS Jaworzno	6.5	43.50	55.00
6	9	FM	Shilov, Sergej	UKR	2255	2300		6.5	41.50	53.50
7	1	GM	Heberla, Bartłomiej	POL	2535	2500	KSz HetMaN Szopienice Katowice	6.5	41.00	53.50
8	6	FM	Mulet, Piotr	POL	2321	2300	TMS Roszada Gliwice	6.5	39.50	51.00
9	17	I	Paczkowski, Adam	POL	2029	2000	ChTS Chorzów	6.0	38.00	49.00
10	10	WFM	Guzik, Jolanta	POL	2149	2100	JKSz MCKiS Jaworzno	6.0	37.50	49.00

Zwycięzca trunieju IM Dariusz Mikrut 2358 elo.

Tadeusz Juroszek w pojedynku z Agatą Halamus.

IM Krzysztof Bulski 2482 elo.

Najlepsza wsród kobiet WFM Jolanta Guzik 2149 elo.

IM Karol Pinkas 2326 elo, zasłużony zawodnik i szkoleniowiec w akcji.

Bartłomiej Heberla - Tadeusz Juroszek : 0 - 1 !

WIM Joanna Worek 2303 elo.

J. Guzik - B. Heberla w interesującej "wieżówce". Wynik : 0,5 - 0,5.

B. Czernicki - właściciel "objazdowej" księgarni szachowej (po prawej).

FM Piotr Mulet 6.5 pkt - ósme miejsce.

Zmagania juniorów.

Najstarszy uczestnik turnieju.

Wysoka frekwencja była zasługą młodego pokolenia szachistów!

"Relacja z I Turnieju Szachowego o Puchar Firmy Damel- Dąbrowa Górnicza- 30.IV.2011r."

2011-04-30T19:31:00.006+02:00

Wysoki fundusz nagród w turniejach szachowych jest podstawowym i najważniejszym czynnikiem, który przyciąga utytułowanych szachistów, pozwalając organizatorom nie obawiać się o rangę i poziom zawodów. Innymi elementami, które mają duże znaczenie, jeśli ma się na uwadze przeprowadzenie udanej imprezy szachowej, są: sprawna organizacja, dobór miejsca rozgrywek, sali gry oraz sprzętu.

I Turniej Szachowy o Puchar Firmy Damel, rozegrany w dość niegościnnym dla naszej dyscypliny Zagłębiu, spełnił każdy z wyżej wymienionych warunków i wszystko wskazuje na to, że na mapie turniejów szachowych pojawiła się nowa, bardzo dobrze zapowiadająca się impreza.

W turnieju zwyciężył z wynikiem 7.5 pkt. z 9-ciu partii FM Rafał Tymrakiewicz, który tym samym powetował sobie kilka wcześniejszych, niezbyt udanych turniejów. Na drugim miejscu, z tą samą liczbą punktów, lecz z odrobinę gorszym wartościowaniem pomocniczym, uplasował się GM Bartłomiej Heberla. Godnym wzmianki jest fakt, że w ostatniej, decydującej rundzie, o wiele niżej notowany Wojciech Grygierczyk zremisował z "Bartasem", pozbawiając go pierwszego miejsca i znacznie wyższej nagrody pieniężnej. Inną "sensacją" turnieju był występ FM Piotra Muleta, który zagrał katastrofalnie i zajął odległą 24 pozycję. Trzecie miejsce z wynikiem 6.5 pkt. zajął Tadeusz Juroszek.

Rozegrano także niewielki turniej kołowy dla dzieci do lat dwunastu na dystansie 7 rund, w którym zwyciężyła zawodniczka UKS Czarny Koń Olkusz Alicja Cebula.

Turniej odbył się w Zespole Szkół Sportowych w Dąbrowie Górniczej przy ulicy Chopina 34. Zawody przeprowadził zgrany duet w osobach arbitra NA Łukasza Brożka oraz Martina Surmana. Poniżej zamieszczam galerię zdjęc z tego ciekawego wydarzenia oraz tabelę końcową z pierwszą dziesiątką uczestników.

M-ce	Nr	Tyt.	Nazwisko Imię	Fed.	Elo	Rank.	Klub	Pkt.	MBch.	Bch.
1	6	FM	TYMRAKIEWICZ, Rafał	POL	2319	2300	LZS Goniec Kluczbork	7.5	40.50	52.00
2	1	GM	HEBERLA, Bartłomiej	POL	2540	2500	KSz HetMaN Szopienice Katowice	7.5	40.50	51.00
3	2	m	JUROSZEK, Tadeusz	POL	2355	2300	KŚ AZS Politechniki Śląskiej Gliwice	6.5	42.00	54.00
4	9	k+	PIESIK, Piotr	POL	2216	2200	UKS Hetman Częstochowa	6.5	37.00	47.50
5	5	IM	KHAMITSKIY, Sergei	BLR	2327	2400	Mińsk, Białoruś	6.5	33.00	42.50
6	7	k++	STACHAŃCZYK, Jacek	POL	2298	2200	JKSz MCKiS Jaworzno	6.0	40.00	50.50
7	16	I	SZCZERBA, Marek	POL	2057	2000	TKKF Leskowiec -Wieża Wadowice	6.0	39.00	48.00
8	21	I	GRYGIERCZYK, Wojciech	POL	1990	2000	UKS Pałac Młodzieży Katowice	6.0	37.50	48.50
9	3	m	KRZYŻANOWSKI, Marcin	POL	2353	2300	MKS Polonia Warszawa	6.0	35.50	46.00
10	11	I+	WIEWIÓRA, Eneasz	POL	2118	2100	PSSz Pszczyna	5.5	42.00	53.00

Jacek Stachańczyk 2298 elo.

Bardzo dobre zawody Rafała Tymrakiewicza 2319 elo. ( z lewej ).

GM Bartłomiej Heberla 2540 elo. Gdyby nie ta ostatnia runda...

Tadeusz Juroszek. Trzecie miejsce w tych zawodach.

Z lewej: IM Sergei Khamitskiy 2327 elo. Mińsk. Białoruś.

FM Piotr Mulet (czarne) będzie chciał szybko zapomnieć o tym turnieju.

Pojedynek "nestorów".

Krzyżanowski Marcin, MKS Polonia Warszawa, dalekie, 9 miejsce.

Widok na przestronną salę gry.

Na tropie optymalnego ruchu i najlepszej perspektywy "oglądu deski".

Waleczny Eneasz Wiewióra w pojedynku z Tadeuszem Juroszkiem.

Turniej kołowy najmłodszych.

Rafał Tymrakiewicz odbiera Puchar Firmy Damel.

Tego dnia pogoda, jak to wiosną, była nieprzewidywalna. Początek dnia był ciepły i słoneczny i chyba tylko rosnąca temperatura i parne powietrze, zwiastowały popołudniową burzę. Podczas ostatnich rund deszcz bębnił o parapety, a w oddali słychać było grzmoty. Powróciłem do domu jednak suchy dzięki mojemu dobremu koledze z turniejowych sal Karolowi Krzymionce (podwiózł mnie samochodem). Zanim zabrałem się do pisania relacji z turnieju, na balkonie zachwycił mnie wspaniały widok, który chciałem zadedykować Karolowi oraz wszystkim szachistom, którzy wzięli udział w I Turnieju Szachowym o Puchar Firmy Damel.

" 23. IV. 2011r. Światowym Dniem Książki"

2011-04-22T17:40:00.003+02:00

Istnieje pewien mit, wywodzący się z podań ludów zamieszkujących rejony południowej Europy, który opowiada historię pojedynku świętego Jerzego ze smokiem. Według legendy, po strasznej i morderczej walce święty pokonał smoka, z którego kropli krwi wyrósł krzew czerwonych róż. Bohater zerwał najpięknieszy z kwiatów i podarował księżniczce, gdyż to o nią szła cała sprawa. Z tej historii bierze się zwyczaj polegający na wręczaniu kobietom kwiatów, te zaś w zamian mają podarować swoim mężczyznom książkę...

Jutro obchodzimy Światowy Dzień Książki, jednak święto to nie upłynie pod znakiem promowania czytelnictwa, którego poziom od dłuższego czasu spada w naszym kraju. Przyczyn tego "czytelniczego kolapsu" jest bardzo wiele: począwszy od wysokich cen książek, na które nie stać większości gospodartw domowych o przeciętnym budżecie, poprzez wszechwładny internet, który opanował umysły współczesnego pokolenia, skończywszy na samej chęci społeczeństwa do sięgania po coś więcej niż tylko internetową "papkę". Minister Kultury Bogdan Zdrojewski nie przeznaczył na Światowy Dzień Książki ani złotówki, choć samo ministerstwo jest zdecydowanie optymistyczne i uważa, że rok 2011 będzie przełomowy i wreszcie statystyki dotyczące czytelnictwa poprawią się. Na ceny książek mogę zrzucić tylko część winy. Jeśli ktoś lubi czytać, z całą pewnością odnajdzie drogę do pewnej organizacji pożytku publicznego zwanej biblioteką, a tam (tak słyszałem) można zabrać nieodpłatnie kilka pozycji do domu na tydzień lub dłużej. Pięcioprocentowy vat na książki, który narzuciła nam Unia Europejska powoduje jednak, że zwyczaj kupowania książek i podarowywania ich należy już, niestety, do rzadkości. Statystyki mówią, że ponad połowa Polaków w ciągu ostatniego roku nie przeczytała ani jednej książki...

J.H.Fragonard: Dziewczyna czytająca książkę

Autor bloga jest wielkim orędownikiem czytania książek i nieraz pisałem o tych "antyczytelniczych" tendencjach w naszym społeczeństwie. Ktoś może zapytać: A po jakie licho mam czytać Woltera, Dostojewskiego czy Stendhala? Czyż to nie jest zwykła strata czasu? Odpowiedź jest tu bardzo prosta: Nie może być stratą czasu poznawanie dzieł tych, którzy wyznaczali kierunki rozwoju naszej cywilizacji. Ta wiedza jest warunkiem zrozumienia skomplikowanych mechanizmów rządzących światem.

Coraz rzadszy element naszego "krajobrazu".

W Światowym Dniu Książki będzie jednak kilka ciekawych wydarzeń, o których krótko nadmienię. Dziś i w Wielką Sobotę wyjedzie na ulice Warszawy ponad 200 autobusów, w których bedzie można usłyszeć fragmenty książek. Przez cały kwiecień Miejska Biblioteka Publiczna we Wrocławiu organizuje zbiórkę książek dla dzieci z rodzin zastępczych. Ponadto 26 kwietnia, w Katowicach, będzie można wziąć udział w happeningu czytelniczym, organizowanym przez Miejską Bibliotekę Publiczną, która znajduje się obok Muzeum Śląskiego, gdzie na przybyłych będą czekać niespodzianki i konkursy. Zachęcam wszystkich moich Czytelników do nadrobienia książkowych zaległości i zapraszam, przy okazji, do małej ankiety na stronie, która pozwoli określić jak my, szachiści, prezentujemy się jeśli chodzi o czytelnictwo na tle reszty społeczeństwa. Przy odpowiedzi bierzemy oczywiście pod uwagę książki spoza tematyki szachowej.

"Intuicja i jej wpływ na analizę oraz proces podejmowania decyzji w partii szachów"

2011-04-12T22:59:00.006+02:00

W Instytucie Badań nad Chemią i Fizyką "RIKEN", przeprowadzono bardzo interesujący eksperyment, który miał na celu zbadanie różnic w funkcjonowaniu pewnych obszarów mózgu u profesjonalnych szachistów, w porównaniu ze zwykłą grupą amatorów szachów. Japońscy uczeni, wykorzystując w eksperymencie tomograf komputerowy zbadali te obszary mózgu, które zawodowy szachista wykorzystuje w procesie analizy, podczas percepcji wrażeń zmysłowych oraz w momencie podejmowania decyzji podczas rozgrywania partii szachów. W trakcie badań okazało się, że do wyżej wymienionych procesów mentalnych profesjonalista "angażuje" całkiem inne obszary mózgu, w porównaniu z amatorem. Obszary te są odpowiedzialne za intuicję u szachistów i są stopniowo "wykształcane" w długotrwałym procesie treningowym. Arcymistrzowi, który spędził nad szachownicą, powiedzmy, 15 tys. godzin, wystarcza "rzut oka" na pozycję aby zrozumiał jej sens i znalazł silną kontynuację. Intuicja w szachach to umiejętność błyskawicznego odnalezienia najważniejszych idei ukrytych w pozycji, to zdolność oceny, które ruchy warto brać pod uwagę, a które można od razu odrzucić. Za sprawą intuicji szachista, bez wdawania się w czasochłonne obliczenia, wykonuje ten a nie inny ruch, gdyż po prostu "czuje", że jest to dobry ruch, będący w zgodzie z duchem danej pozycji..

Badania w japońskim Instytucie "RIKEN" wykazały, że za przetwarzanie wrażeń zmysłowych oraz abstrakcyjną analizę odpowiada u arcymistrza obszar mózgu nazywany płatem ciemieniowym ( lobus parietalis). Ta część mózgu jest aktywna w momencie, w którym arcymistrz ocenia sytuację na szachownicy, analizuje. W momencie wyboru ruchu "aktywizuje się" u arcymistrza inna część mózgu zwana jądrem ogoniastym ( nucleus caudatus), leżąca w obrębie jąder podkorowych.

W związku z tematem słuchania "głosu" intuicji, chciałbym zaprezentować Moim Czytelnikom partię, którą rozegrałem w marcu 2010r. w Chorzowie.

Była to pierwsza runda zawodów i bardzo mi zależało, aby rozpocząć turniej od zwycięstwa. Trzeba Wam wiedzieć, że na rundę przyjechałem w optymistycznym nastroju: tym charakterystycznym stanie sportowego "pobudzenia", który sprzyja grze twórczej i odważnej. Kojarzenia wywieszono na kilka chwil przed rundą, więc z braku jakichkolwiek informacji o przeciwniku, byłem przygotowany na debiutową "improwizację".

Na szachownicy stanęła obrona caro-cann...

W debiucie szybko wyrównałem pozycję z uwagi na niespotykany i nielogiczny w tym systemie manewr skoczkiem zagrany przez Mojego Przeciwnika: Sg1-c3-e4-g3 (do teraz wszystko w porządku), ale potem: Se2-c3? Te dwa posunięcia są już stratami cennego tempa: skoczek wraca po długiej wędrówce na miejsce, które zajął w swoim pierwszym ruchu! W tym czasie rozwiązałem wszystkie debiutowe problemy wykorzystując bezplanową grę mojego rywala. Grając 14..Wad8 intuicja podpowiedziała mi, że motyw "rentgena": wieża przeciwko hetmanowi, może niebawem znaleźć zastosowanie. Tak też się stało. Dzięki posunięciu 16...cd4 doszedł do głosu "rentgen", choć trzeba przyznać, że mogłem ten ruch zagrać wcześniej. Szczególnie interesujący jednak, z punktu widzenia szachowej intuicji jest niezwykłej urody końcowy atak na króla, który rozpocząłem posunięciem 24...Hg3. Moje obliczenia kończyły się gdzieś w okolicach ruchu 28...Sf3! i choć grałem bez większego ryzyka (figura więcej), to chciałem zakończyć partię udanym atakiem. Wszystkie posunięcia od ruchu 24... Hg3 grałem w jakimś niezwykłym stanie "nadwrażliwości", a ruchy wykonywały się jakby bez mojego udziału. Po partii, gdy wracałem do domu pomyślałem sobie, w jak niesamowitym stanie natchnienia musieli być arcymistrzowie, którzy w przeszłości grali swoje "nieśmiertelne" partie! Nie jest możliwym zagranie partii Awerbach-Kotow, Zurych 1953r, czy Rotlewi-Rubinstein, Łódź 1907r. w normalnym stanie świadomości. Są to dzieła sztuki na miarę najlepszych płócien Picassa czy Rembrandta. W taki to mniej więcej sposób, Drogi Czytelniku, funkcjonuje podczas partii szachów ta tajemnicza, nieomylna i stosunkowo mało zbadana władza umysłowa zwana intuicją...

"Radosław Wojtaszek wicemistrzem Europy w szachach we francuskim Aix- Les- Bains!"

2011-04-03T13:06:00.021+02:00

W zakończonych wczoraj Indywidualnych Mistrzostwach Europy, rozgrywanych we Francji w znanej miejscowości uzdrowiskowej Aix-Les- Bains, GM Radosław Wojtaszek w doskonałym stylu wywalczył srebrny medal mistrzostw! Mistrzem Europy został Vladimir Potkin z Rosji. Brązowy medal zdobyła rewelacyjna Judit Polgar.

Wicemistrz Europy z Aix-les-Bains.

Wspaniały występ Radosława Wojtaszka tym bardziej wart jest podkreślenia, że pozostali reprezentanci Polski byli tylko tłem na tych ważnych zawodach. Nie dość powiedzieć, że aktualny mistrz Polski GM Mateusz Bartel zajął miejsce pod koniec pierwszej setki (98 miejsce), wicemistrz Polski GM Paweł Jaracz zajął 92 miejsce, a nasz młody arcymistrz Dariusz Świercz 160 miejsce. Nie ma najmniejszego sensu opowiadanie tutaj o poszczególnych, dobrych partiach granych przez naszych reprezentanów z wyżej notowanymi rywalami, gdyż byłoby to uprawnione w przypadku "progresujących" juniorów, a nie doświadczonych arcymistrzów. Co jest przyczyną takiego stanu rzeczy? Na pewno mamy do czynienia z bardzo wygórowanymi aspiracjami kibiców szachów, którzy chcieliby zawsze widzieć naszych na podium lub przynajmniej walczących o liczące się miejsca. Ta sytuacja jako żywo przpomina pragnienia kibiców piłkarskiej reprezentacji Polski, którzy śnią o potędze ale ich marzenia zderzają się, niezmiennie, z brutalną rzeczywistością. W polskich szachach sytuacja jest analogiczna. Oczywiście, w wysokich aspiracjach kibiców szachów w Polsce nie ma niczego złego. To bardzo dobrze, że zależy nam, kibicom, na tym co najlepsze ale tego samego powinni przede wszystkim chcieć dla samych siebie arcymistrzowie którym kibicujemy! Uważam,że tu jest sedno sprawy. Większość naszych arcymistrzów dochodzi do pewnego poziomu, wysokiego jak na nasze, polskie warunki ale zupełnie przeciętnego w skali europejskiej i nie rozwija się dalej, zadawalając tą "mała stabilizacją", zatrzymując w pół drogi... Miejsca, które zajęli czołowi repezentanci Polski odzwierciedlają ich obecne możliwości. Na tym bladym firmamencie świeci bardzo jasno gwiazda Radosława Wojtaszka, który wzbił się ponad przeciętność i walczy jak równy z równym z najlepszymi. Pozostali nic nie znaczą w światowych szachach. W Polskim Związku Szachowym nie dzieje się jednak źle! Jestem bardzo daleki od takiego poglądu. Podpisaliśmy umowę o współpracy z silną Ukrainą, rozmawiamy z Niemcami o tym samym, nagrody dzięki pozyskanym sponsorom znacznie wzrosły w Mistrzostwach Polski, niemniej jednak system szkolenia potrzebuje bardzo mocnego impulsu aby przekształcać takich zawodników jak: Dariusz Świercz, Jan Krzysztof Duda czy Kamil Dragun w szachistów światowego formatu. Zdaję sobie sprawę, że artykuł powinien mieć pozytywny wydźwięk, wszak Radosław Wojtaszek zagrał doskonały turniej i udowodnił swoje nieprzeciętne możliwości ale sprawy występu pozostałych Polaków nie można, ot tak, zwyczajnie przmilczeć. Żyjemy w blisko 40 milionowym kraju, a posiadamy jednego Radosława Wojtaszka. To powinno przynajmniej zastanawiać. Uważam, że polskie szachy obrały dobry azymut i jeśli będziemy konsekwentnie podążać w tym kierunku to spektakularne sukcesy wielu naszych szachistów będą tylko kwestią czasu. Chodzi tylko o to, aby naszych zawodników nie zadowalała przeciętność... Tymczasem wielkie brawa dla srebrnego medalisty Indywidualnych Mistrzostw Europy w Szachach - Radosława Wojtaszka!

"Indywidualne Mistrzostwa Europy w Szachach we francuskim Aix- Les- Bains na trzy rundy przed końcem""

2011-03-31T14:34:00.004+02:00

Indywidualne Mistrzostwa Europy w Szachach, odbywające się we francuskim Aix-Les-Bains dobiegają końca. Przed nami trzy ostatnie, najważniejsze dla końcowej klasyfikacji rundy. O naszych reprezentantach, poza Radosławem Wojtaszkiem, który zajmuje jedenaste miejsce, nie można powiedzieć niczego dobrego. Aktualny Mistrz Polski, GM Mateusz Bartel, zajmuje 85 miejsce, a pozostali zawodnicy są jeszcze dalej. Mateusz Bartel i tak ma dużo szczęścia, gdyż kilka razy ratował całkowicie przegrane pozycje i jego gra w niczym nie przypomina tej z Mistrzostw Polski. Mistrz Europy z Batumi 2002r.- GM Bartłomiej Macieja, również nie może nawiązać do swojej wysokiej formy sprzed kilku lat. Z całą pewnością poważną przeszkodą w osiąganiu o wiele lepszych rezultatów są astronomiczne wręcz niedoczasy, w które wpada ten zawodnik praktycznie w każdej partii. Rzadko się spotyka, żeby szachista z rankingiem ponad 2600 tak nieracjonalnie gospodarował czasem. W większości partii, Bartek miał do wykonania kilkanaście posunięć mając 2-3 minuty na zegarze! Trudno powiedzieć co jest przyczyną takiego stanu rzeczy, niemniej jednak na tym poziomie podobna sytuacja nie powinna mieć miejsca.

Widok na Aix Les Bains

Koszmarne zawody gra GM Dariusz Świercz, który w tym momencie zajmuje bardzo odległe, 217 miejsce. Jedyne co pozostaje teraz Darkowi to spróbować powalczyć o jak najmniejsze straty rankingowe.

Udany turniej rozgrywa WGM Jolanta Zawadzka, której udało się zremisować z Iwanem Sokolovem 2643 elo. Nasza arcymistrzyni walczy bez kompleksów i ma dobre szanse na niezłe końcowe miejsce w mistrzostwach.

Jedynym zawodnikiem, który gra pewnie jest Radosław Wojtaszek, choć trzeba przyznać, w kilku partiach nie wykorzystał swoich szans do końca. We wczorajszej partii, granej z prowadzącym Vladimirem Potkinem, Radek uzyskał przewagę i mając dużo czasu na zegarze zagrał kilka niedokładnych posunięć, co pozwoliło GM Potkinowi szybko uprościć pozycję i doprowadzić do remisowego zakończenia. Przed nami trzy ostatnie, najważniejsze rundy Mistrzostw Europy. Emocji na pewno nie zabraknie!

" Zmierzch wielkich. Szachowe tango pod wojennym niebem"

2011-03-21T19:04:00.020+01:00

Wojna miesza, zrównuje, chłop czy filozof - wszyscy są do umierania.

— Wiesław Myśliwski

Zimą, w styczniu, wczesne wieczory zawsze zaskakują przechodniów. Na ulicy Hożej w Warszawie późne popołudnie to już właściwie noc. Znad wysokich kamienic sączy się aksamit: te ostatnie takty symfonii słonecznej, której partytury napisane są po to, żeby nikt nie pomyślał, że czas, nawet ten najgorszy, może zatrzymać się choćby na krótką chwilę. Królestwo dzwięków. Płynące gdzieś z oddali odgłosy jadącej dorożki, trzask zamykanego pośpiesznie okna, na śmietniku psy walczące o jakiś ochłap, szczekanie, skomlenie. Awantura na całego. Tego dnia słońce zaszło na krwistoczerwono, pozostawiając za sobą na krótko czerwoną smugę, która wpadła w blady róż, a następnie zniknęła bez śladu. Mróz.

17 stycznia 1940 roku "szachowa" kawiarnia u Kwiecińskiego była prawie pełna. Szachiści i kibice. Wszystkie stoły zajęte. Dogrywano ostatnią rundę turnieju i zainteresowanie było niemałe. Gdy na szachownicy idzie wojna, to wszystko wokoło przestaje istnieć. Stwarzając wojnę na szachownicy, myśl ucieka od tej prawdziwej wojny, która zabija naprawdę i wzbudza zwierzęcy strach. Toczyła się ostatnia partia. Naprzeciw siebie siedzieli, otoczeni zwartym kręgiem kibiców Achilles Frydman i Henryk Młynek. Wszyscy jak zahipnotyzowani patrzyli na szachownicę i dlatego nikt nie zauważył dwóch niemieckich samochodów, które bezgłośnie, niczym cienie, zatrzymały się pod sklepem po drugiej stronie ulicy. Uderzenie butem w drzwi wejściowe, krzyki, broń maszynowa. Gestapo.

Ten, który dowodził "akcją", rozkazał każdemu wyjąć dokumenty na wierzch. Ci, którzy byli "polskimi Żydami" mieli stanąć pod jedną ze ścian. I nie było już magii tego miejsca, poezji szachów, tylko krzyki w języku, który przypomina swym brzmieniem odgłosy ostrzenia noża na kamieniu szlifierskim. I strach.

Pod ścianą stanął także "warszawski Capablanca"- dr. Stanisław Kohn. Jak na nieszczęście nie miał na ręce opaski z gwiazdą Dawida, która była według niemieckiego zarządzenia obowiązkowa dla ludności pochodzenia żydowskiego. Oficer Gestapo zapytał, dlaczego nie ma opaski na ręce. Zanim dr. Kohn odpowiedział, otrzymał kolbą karabinu uderzenie w rękę. Upadł na podłogę ale szybko się podniósł. Złamana ręka zwisała bezwładnie wdłuż ciała.

W tym dniu Gestapo aresztowało około trzydziestu uczestników tego zdarzenia. Najlepszy szachowy kwiat Warszawy. Zatrzymano Dawida Przepiórkę, Mojżesza Łowckiego, Achillesa Frydmana, wymienianego dr. Stanisława Kohna, Henryka Młynka, Wiktora Dzierzbickiego, Eugeniusza Zahorskiego. Aresztowany został także Zygmunt Szulce, w sumie trzydzieści osób.

Miejscem pobytu zatrzymanych stało się więzienie, mieszczące się przy ulicy Daniłowiczowskiej.

Ulica Daniłowiczowska. Zdjęcie z okresu II wojny światowej.

Po kilku dniach pobytu w więzieniu, część osadzonych została zwolniona do domów. Zostali ci, którzy byli narodowości żydowskiej. Na początku wojny Areszt Śledczy przy ulicy Daniłowiczowskiej obsługiwali Polacy (Niemcy nie zdążyli jeszcze wymienić obsady więzienia) i na prośbę osadzonych zorganizowano kilka kompletów szachów. Tak doszedł do skutku najsilnieszy "więzienny" turniej szachowy w historii..

Areszt Śledczy na ulicy Daniłowiczowskiej.

W tym turnieju, ostatnim dla jego uczestników, zwyciężył Mojżesz Łowcki. Więźniowie grali w szachy bez przerwy. To tutaj, na Daniłowiczowskiej mistrz Dawid Przepiórka podał prostą regułę prowadzenia piona w końcówkach pionowych zwaną "linią Przepiórki". Przeczucie większości nie myliło. Każdy wiedział, że Niemcy nie uwięzili ich, żeby po jakimś czasie puścić wolno. Grali w szachy między innymi po to, żeby uciec od myśli o zbliżającym się końcu. Było za późno na zastanawianie się nad tym, co można było zrobić, żeby nie dać się złapać. Może nie zadziałał zwykły, zwierzęcy instynkt samozachowczy? Ale to było niepojęte, że ktoś może tak zupełnie bez powodu chcieć kogoś zgładzić. Nie myślano o tym. Rozum zwykle do samego końca odrzuca taką niemożliwą możliwość. Mało kto uświadamiał sobie, w jak wielkim niebezpieczeństwie znalazł się, przebywając w dużym mieście, które było jednym wielkim więzieniem. Ale czy w czasie wojny są miejsca naprawdę bezpieczne? Tymczasem zaplanowana z prawdziwie niemiecką precyzją akcja eksterminacji jednej z nacji, nabierała rozpędu, by osiągnąć swą niechlubną kulminację w "fabryce śmierci" w Oświęcimiu. Szachiści z Daniłowiczowskiej nie doczekali wiosny. Zaczynał się zmierzch wielkich.

Dawid Przepiórka.

Gdyby przeżyli wojnę, całe szachowe życie skupiłoby się wokół nich. To oni dzieliliby się swoją ogromną wiedzą z kolejnymi pokoleniami, wyznaczali trendy. Nie było im jednak dane. Otwarli bardzo długą listę tych, których życie zostało brutalnie przerwane za sprawą jednego, oszalałego w irracjonalnej nienawiści człowieka.

O ich ostatnich dniach niewiele wiadomo. Najprawdopodobniej zostali zgładzeni podczas masowych egzekucji w warszawskich Palmirach pomiędzy styczniem i marcem 1940 roku. Do dziś nie doczekali się pomnika..

"Spis lektur obowiązkowych z szachowej klasyki cz.V - obrona francuska"

2011-03-11T16:31:00.012+01:00

Szachowy rynek nowości rozwija się coraz prężniej. Każdego miesiąca pojawia się nawet po kilkanaście nowych pozycji, które nie jest łatwo podzielić na książki głębokie i bardzo przydatne młodemu szachiście oraz na takie, których pominięcie będzie tylko zyskaniem bezcennego czasu. Teraz pisze już prawie każdy, dlatego naturalnym jest, że spośród tylu pojawiających się nowości szachowych, wiele z nich nie przedstawia większej wartości. Jest to szczególnie zauważalne w przypadku książek debiutowych. Juniorzy kierują się bardzo często przy wyborze danej książki znanym nazwiskiem autora, następnie bezkrytycznie "wkuwają" na pamięć tasiemcowe warianty debiutowe i nie próbują zrozumieć o co w danym otwarciu chodzi. To droga donikąd, próbować zastępować własną analityczną pracę pamięcią. Dobra pamięć w szachach jak i w życiu spełnia bardzo ważną rolę ale nie jest wystarczająca żeby dobrze grać w szachy. Pomijam już fakt, że wielu arcymistrzów czy mistrzów międzynarodowych, będących czynnymi zawodnikami, siłą rzeczy nie może w swoich książkach zdradzać swoich najgłębszych sekretów, gdyż działaliby poprostu przeciwko sobie... Niedawno wpadła mi w ręce angielskojęzyczna książka debiutowa pewnego bułgarskiego mistrza międzynarodowego, w której autor analizuje atak czterech pionów w obronie królewsko - indyjskiej z punktu widzenia gry białymi. Prawie każda analiza kończy się w tej książce bardzo optymistycznymi ocenami typu +- i mogłoby się wydawać, że granie tego wariantu jest doskonałym remedium na każdy przejaw aktywności czarnych. Rzeczywistość jest jednak o wiele bardziej prozaiczna. Wariant ten dosyć szybko daje czarnym pełnoprawną grę i czołówka światowa poza niezwykle rzadkimi przypadkami (Baadur Jobava) tego wariantu białymi nie grywa. Najlepszą obroną na tego typu "pułapki" podczas pracy z książkami debiutowymi jest samodzielne myślenie.

Dziś chciałbym zaprezentować trzy książki, które mogą być bardzo dobrym wstępem do próby włączenia obrony francuskiej - tego niezwykle oryginalnego i żywotnego debiutu - do swojego debiutowego "oręża".

Pierwszą pozycją , która jest doskonałym wstępem do wejścia w świat "francuskich" ustawień, jest "Obrona Francuska" autorstwa legendarnego już, Michaiła Szereszewskiego. Szereszewski w siedmiu rozdziałach analizuje nie tylko najważniejsze systemy obrony francuskiej (sięgając zarówno do partii klasycznych jak i współczesnych) ale pokazuje charakterystyczne końcówki, które wynikają po rozegraniu "francuza" i podaje ich bardzo dokładne oceny. Jest to kompleksowe podejście do problemu nauki debiutu, którego ocena nie kończy się po kilkunastu posunięciach niewiele mówiącymi znaczkami jak w książce, którą opisywałem powyżej.

Kolejną książką, którą chciałem polecić moim Czytelnikom, to "Przewodnik po obronie francuskiej" Wiktora Korcznoja i Aleksandra Kalinina.

Wiktor Korcznoj jest prawdziwym fenomenem jeśli chodzi o swoją szachową długowieczność: w tym roku skończy osiemdziesiąt lat i nadal jest postrachem turniejowych sal. Będąc tak zaawansowanym w latach, ten legendarny "dysydent" wciąż gra jak równy z równym z całą czołówką światową i w dalszym ciągu osiąga fenomenalne wyniki.

Wiktor Korcznoj- 79 lat.

Nie jest dla nikogo tajemnicą, że Wiktor Korcznoj należy obecnie do najlepszych znawców obrony francuskiej. Książka wydana przez wydawnictwo "Penelopa", jest napisana w podobnym stylu jak poprzednia: poprzez dobór starych, " klasycznych" partii i tych z najnowszej praktyki turniejowej, można prześledzić rozwój idei w tej obronie i po jej dokładnym przestudiowaniu każdy szachista powinien już bez obaw zagrać ten debiut podczas turnieju.

Ostatnią pozycją, która doskonale "koresponduje" z poprzednimi, jest nie przetłumaczona, niestety, na język polski książka rosyjskiego arcymistrza, należącego do elitarnego grona zawodników z rankingiem ponad 2700 elo. Nikity Vitiugova zatytułowana: "Obrona Francuska - repertuar dla czarnych".

Nikita Vitiugov - 2720 elo.

Nikita Vitiugov omawia w książce współczesne spojrzenie na obronę francuską z punktu widzenia gry czarnym kolorem jednocześnie przytaczając wiele ciekawych wariantów z własnej praktyki. Na szczególną uwagę zasługują analizy w popularnym ostatnio wariancie Moroziewicza (1.e4 e6 2.d4 d5 3.Sd2 Ge7).

Przestudiowanie tych trzech pozycji daje już dobre podwaliny pod włączenie obrony francuskiej do własnego repertuaru debiutowego. Dlaczego jestem zwolennikiem uczenia się debiutu z książki, a przynajmniej na samym początku nauki? Ano dlatego, że praca z komputerowymi bazami partii jest dla zawodników, którzy świetnie orientują się w debiucie, rozumieją o co w danym wariancie chodzi i zależy im na szybkim zebraniu, powiedzmy, 150 partii w celu poszukania wzmocnień i nowinek przed zbliżającym się turniejem. Tak pracuje nad debiutami arcymistrz Vladimir Małachov i wielu innych znanych arcymistrzów. Z tym, że każdy z nich wie czego szuka w bazie, a ta służy tylko do maksymalnego skrócenia czasu poszukiwań potrzebnych infomacji.

"W Bieszczady na naukę szachów. Sanok i spotkania z Beksińskim. Nad Soliną"

2011-03-03T13:22:00.010+01:00

"Kiedy jak buki na mróz serce mi pęknie
połóżcie mnie na wóz z widokiem na Bieszczady
na wielki pożar gór na wielką jesień
którą sam roznieciłem pisaniem
Niech ten wóz sam jedzie w zawieję liści
Niech tam na wieki zostanie"

Jerzy Harasymowicz

Tak się jakoś złożyło, że Bieszczady Ukraińskie znam znacznie lepiej niż nasze, polskie Bieszczady. Gdy wyruszyłem w moją pierwszą, długą podróż na Ukrainę, wiele dni spędziłem na włóczędze po tych dzikich i stosunkowo mało uczęszczanych szlakach. Zdarzało się przecież podczas wspinaczki po łagodnych kulminacjach Bieszczad Ukraińskich, że całymi dniami nie spotykałem żywego ducha na swojej drodze. Mogłem się za to wsłuchiwać bez przeszkód w szepty górskich strumieni, w szum wiatru buszującego w trawie na połoninach, a wieczorami, gdy ognisko już przygasało, patrzyłem na firmament pełen gwiazd i uczyłem się prastarego języka nieba...

Byłem bardzo rad, gdy po niezbędnych obliczeniach okazało się, że mój wakacyjny budżet 2010r. przewidywał wyjazd na dwutygodniowy kurs instruktorów sportu w dyscyplinie szachy, do samego serca Bieszczad: Ustrzyk Dolnych. Myślałem przede wszystkim o tym, że spotkam wielu podobnych mnie pasjonatów szachów, że uzyskam wiele interesujących informacji o tym, jak prawidłowo i metodycznie przekazywać wiedzę o szachach oraz, że w wolnej chwili będę mógł wyskoczyć w góry, by nasycić oczy zielenią i widokiem ukochanych gór.

Kurs przewiduje cześć ogólną, w której zdobywa się wiadomości dotyczące teorii sportu w rozumieniu ogólnym. Część druga kursu, specjalistyczna, trwająca podobnie jak część ogólna - tydzień - dotyczy już bezpośrednio naszej dyscypliny. Wykłady były bardzo interesujące i mało kto odczuwał trudy codziennych zajęć, trwających od rana aż do późnego popołudnia. Szczególnie utkwiły mi w pamięci wykłady Waldemara Świcia, którego wszyscy słuchali z zapartym tchem. Waldemar Świć, we właściwy sobie, humorystyczny sposób, snuł swoje rozważania na temat jego doświadczeń związanych z pracą trenerską i nie mam żadnych wątpliwości co do tego, że jest to obecnie jeden z najlepszych trenerów szachowych w Polsce.

Jeden dzień był przeznaczony na wycieczkę do Sanoka oraz nad Solinę na spacer po wielkiej zaporze. Pół dnia wygospodarowano dla nas na małą wycieczkę po górach wokół Ustrzyk Dolnych.

Nie jest moim celem opowiadanie Ci, Drogi Czytelniku o każdym szczególe, wspomnieniu czy wrażeniach o jakie jestem bogatszy dzięki temu fantastycznemu kursowi, gdyż chciałbym, żebyś kiedyś także go ukończył. Jeżeli chcemy, żeby w przyszłości szachy były nauczane w każdej szkole przez wykwalifikowanych pasjonatów naszej dyscypliny, to tego typu kursów powinno być w Polsce z roku na rok coraz więcej. Zapraszam Cię za to na małą fotograficzną relację z tych wypełnionych "po brzegi" szachami dwóch tygodni.

Marta, Ja i "Prezes" Adam - na wycieczce.

Autor bloga wraz z FM Waldemarem Świciem.

Widok na Solinę z zapory.

Zapora w Solinie - najwyższa hydrotechniczna budowla w Polsce.

Zdzisław Beksiński - Sanockie Muzeum Historyczne.

Beksiński nigdy nie tytułował swoich obrazów.

Fantastyka i groza...

Bogate zbiory ikon sanockiego muzeum.

Jedna z sal Muzeum Historycznego w Sanoku.

Dzień poświęcony sprawdzeniu umiejętności przyszłych instruktorów.

Wykładowcy, od lewej: Bogdan Zerek, Witold Szumiło i Waldemar Świć.

Dzień wyjazdu. Zdjęcie zbiorowe uczestników kursu.

Guillermo Martinez: "Nieodgadniony Roderer". W krainie literatury nijakiej.

2011-02-21T21:02:00.027+01:00

Zanim napiszę kilka słów o książce argentyńskiego pisarza Guillermo Martineza, chciałbym wrócić na moment do moich ogólnoliterackich rozważań, do których skłonił mnie pewien wywiad z Andrzejem Stasiukiem na łamach miesięcznika "Literatura". Krytycy literaccy, którzy między innymi trudzą się poszukiwaniem odniesień i analogii, szybko przypięli autorowi "Murów Hebronu" gębę kolejnego ''niepokornego'' polskiej literatury, ustawiając w jednym szeregu z Wojaczkiem, Hłaską czy też Stachurą. Stasiuk w rzeczonym wywiadzie obruszył się bardzo, gdy rozmówca wyjawił mu, że wielu czytelników jego nazwisko wymawia jednym tchem z nazwiskiem Stachury, że dla wielu z nich pisarstwo obu wypływa z tego samego źródła. Stasiuk z irytacją odparł, że dla niego "Cała Jaskrawość" to żadna wielka literatura, gdyż nie może powstać dobra książka w oparciu o samo "emocjonalne chciejstwo" autora. Według Stasiuka "Siekierezada.." jest rozpaczliwym krzykiem o inny świat, krzykiem niezgody na zastaną rzeczywistość. Faktem jest, że Stachura pisząc obie powieści usiłował "rozbujać" swoją psychikę i wprowadzić się w stan szczególnej wrażliwości, jednak dla Stasiuka taka literatura jest tylko zwykłą sztuczką umysłu, a mówiąc dosadnie "wielką zmyłą".
Stachura był jednak zaprzedany słowu pisanemu bez reszty. Myślę, że ktoś, kto potrafił siedzieć nad pustą kartką papieru cały dzień i nie napisać trzech zdań z powodu wielkiej odpowiedzialności za każde słowo, nie mógł stworzyć literatury złej. Samo podejście Stachury do pisania, paradygmat, którym kierował się pisząc, ustawiało go już na samym początku w wymiarze całkowicie niedostępnym innym pisarzom. Edward Stachura przenigdy nie zgodziłby się na to, co dla wielu literatów było normą, czyli na: ciepły, przytulny dom, gorącą herbatę na biurku i pisanie rozdziałów pomiędzy zabawą z dzieckiem, które przysiadło na kolanach, płaceniem rachunków i eskapadami na małe zakupy do pobliskiego sklepu . Stachurę literatura porwała jak nurt górskiej rzeki i doprowadziła w końcu do choroby i samobójczej śmierci. Stasiuk w tym wywiadzie "rozprawił się" ze Stachurą szybko i bezboleśnie, nie zagłębiając się specjalnie w to, ile do naszej literatury wniósł autor "Pogodzić się ze światem". W momencie wywiadu Stasiuk był wschodząca gwiazdą polskiej literatury i może dlatego zareagował tak emocjonalnie na porównywanie go z kimkolwiek, szukał po prostu dla siebie przestrzeni...

Nie "poluję" specjalnie na książki, w których tematem przewodnim są szachy. Jedyną książką, która według mnie w piękny i należycie głęboki sposób opisuje świat szachów, jest rewelacyjna, niedawno przetłumaczona na język polski "Obrona Łużyna" Vladimira Nabokova. Do teraz nie napisano niczego lepszego o szachach w światowej literaturze czemu nie należy się dziwić: Nabokov ustawił poprzeczkę swoim następcom bardzo wysoko.
"Nieodgadniony Roderer" Guillermo Martineza, opowiada historię dwóch przyjaciół, dla których wielkimi pasjami życia są: szachy, matematyka oraz filozofia. Obaj obdarzeni nieprzeciętną inteligencją, rywalizują ze sobą prawie na każdej płaszczyźnie. Jednego z przyjaciół intelekt doprowadza do łatwego dostosowania się i wygody w dorosłym życiu, drugiego zaś, tytułowego Roderera, ten sam intelekt prowadzi do całkowitego odrzucenia uczuć kochającej go osoby, obsesyjnego dążenia do doskonałości i stanu graniczącego z szaleństwem. Ta krótka powieść, a właściwie obszerna nowela, napisana jest tak "bezstylowo", że zapomina się o niej zaraz po przeczytaniu i nie ma ochoty do niej wracać. Sam motyw narastającego obłędu u głównego bohatera, jest tylko "wariacją na temat" stanów umysłowych A.I.Łużyna z powieści Nabokova i nie jest pokazany w jakiejś innej, coś nowego wnoszącej do tematu perspektywie. Postać Łużyna Nabokov konstruuje w ten sposób, że śledząc jego losy oraz postępującą chorobę psychiczną, nie możemy mu nie współczuć tak zwyczajnie, po ludzku. Postać Roderera z kolei, będącego w podobnej sytuacji życiowej, nie wywołuje jednak szczególnie głębokich odruchów serca. Mogę się zgodzić z tym, że literatura to sztuka "dobrego zrzynania" gdzie chodzi tylko o to, aby jak najmniej czytelników się na tym poznało. Martinez nie zrzyna jednak dobrze: nie upiększa i nie dodaje niczego specjalnie od siebie. Po przeczytaniu tej książki odrazu przyszedł mi na myśl ów wywiad ze Stasiukiem w "Literaturze" i jego dywagacje na temat dobrego i złego pisarstwa. Książka Martineza wpisuje się, niestety, w szeroko płynący w dniu dzisiejszym nurt literatury bylejakiej, a popołudnie z tą pozycją było dla mnie zwyczajną stratą czasu. Zdecydowanie nie polecam tej książki.

"Mateusz Bartel i Jolanta Zawadzka MISTRZAMI POLSKI 2011r !"

2011-02-20T15:50:00.009+01:00

To już koniec wielkiego święta szachów w Warszawie! Przez ponad tydzień cała szachowa Polska, wraz z autorem tych słów, śledziła zmagania o tytuł mistrza Polski kobiet oraz mężczyzn w szachach na 2011 rok. Kilka chwil temu, zakończyła się ostatnia partia mistrzostw, w której Mateusz Bartel remisując z Robertem Kempińskim, przypieczętował zdobycie tytułu Mistrza Polski w szachach na 2011r. Jednocześnie Mateusz Bartel obronił tytuł, który zdobył rok temu i na to wygląda, że zaczyna niepodzielnie panować w polskich szachach.

GM Mateusz Bartel Mistrzem Polski w Szachach 2011r.!

W turnieju kobiet zwyciężyła z przewagą aż 1,5 pkt. nad pozostałymi zawodniczkami WGM Jolanta Zawadzka. Srebrny medal zdobyła GM Monika Soćko, której forma sportowa, choć nie najwyższa, była wystarczjąca do zajęcia podium. Trzecie miejsce i brązowy medal, po fatalnym początku (0.5 pkt. z 4!) i niesamowitym finiszu (5 pkt. z 5!!), przypadło w udziele fantastycznej Karinie Szczepkowskiej - Horowskiej.

Autor w czasie pojedynku z przyszłą medalistką MP 2011r. (Jaworzno 2009r.)

Nie ma najmniejszej wątpliwości, że ten wspaniały finisz Kariny niebawem znajdzie się w annałach polskich szachów. Karina Szczepkowska - Horowska zaprezentowała te cechy charakteru, które powinien mieć każdy zawodowy szachista: niezłomność woli, waleczność oraz wytrzymałość.

W turnieju męskim drugie miejsce zajął zupełnie nieoczekiwanie, gdyż przed turniejem mało kto stawiał na tego zawodnika: GM Paweł Jaracz. Miejsce trzecie zajął faworyzowany Radosław Wojtaszek. W tym turnieju grał bardzo nierówno. W jego grze było widać swego rodzaju "przesilenie", wiele partii grał pasywnie i tylko swojej świetnej technice i klasie gry, zawdzięcza dość szczęśliwe, moim zdaniem, miejsce trzecie.

Troszeczkę o zawodnikach, którzy zawiedli w tych mistrzostwach. Przede wszystkim rzuca się w oczy słaby występ aktualnego mistrza świata do lat 16 IM Kamila Draguna. Od czwartej rundy Kamil praktycznie nie istniał. Zanotował aż sześć porażek z rzędu i chyba będzie chciał jak najszybciej zapomnieć o tych mistrzostwach. Była to surowa lekcja profesjonalnych szachów dla Kamila i najważniejsze aby potrafił wyciągnąć z tego konstruktywne wnioski. Do porażek nie należy się, rzecz jasna, przyzwyczajać, jednak właśnie dzięki nim dowiadujemy się o sobie znacznie więcej. Sztuką jest zrobić z tej wiedzy odpowiedni użytek.
Jeśli chodzi o Dariusza Świercza, to piąte miejsce nie może być, żadną miarą nazwane porażką, jednak Darek myślał o zdobyciu podium na tych mistrzostwach. Tym turniejem nasz utalentowany młody arcymistrz potwierdził swoją przynależność do ścisłej czołówki szachistów w Polsce.
Nie zachywcił IM Zbigniew Pakleza, będący rewelacją poprzednich mistrzostw w których grał bardzo oryginalnie i twórczo. W tych mistrzostwach był zaledwie cieniem samego siebie.
W turnieju kobiet bardzo dobrze zaprezentowała się WGM Jaracz Barbara, której brązowy medal wydarła oszałamiającym finiszem wymieniana wyżej, Karina Szczepkowska - Horowska. Do nieudanych zawodów może zaliczyć mistrzostwa Polski, faworyzowana przed turniejem Joanna Majdan - Gajewska, która zajęła przedostatnie miejsce.

"Mateusz Bartel oraz Jolanta Zawadzka samodzielnie prowadzą w Mistrzostwach Polski!"

2011-02-18T21:02:00.002+01:00

Za nami niezwykła, siódma runda Mistrzostw Polski w Szachach. W pojedynku "na szczycie" aktualny Mistrz Polski, Mateusz Bartel, pewnie pokonał Bartosza Soćkę i tym samym wyszedł na prowadzenie na dwie rundy przed końcem mistrzostw. Bartosz Soćko długo bronił beznadziejnej końcówki, by wreszcie w 69 posunięciu uznać wyższość swojego rywala.

Mateusz Bartel jest o krok od obrony tytułu Mistrza Polski.

Dobrą passę podtrzymują: Paweł Jaracz oraz Dariusz Świercz ( odpowiednio drugie i trzecie miejsce za prowadzącym Mateuszem Bartlem). Gra Dariusza Świercza imponuje mi dojrzałością i gdy przyglądam się jego poczynaniom na szachownicy odnoszę wrażenie, jakby grał jakiś doświadczony arcymistrz z wieloletnim stażem zawodniczym, a przecież Darek ma dopiero 17 lat i pomimo tylu osiągnięć, jest dopiero na początku kariery zawodowego szachisty. Podobne, niezwykle dojrzałe szachy gra fenomenalny Jan Krzysztof Duda, którego nie mamy jednak okazji oglądać w tych mistrzostwach.

W turnieju pań prowadzi samodzielnie Jolanta Zawadzka, która po porywającej partii, pokonała fatalnie grająca w tym turnieju Joannę Majdan - Gajewską. Za Jolantą Zawadzką na drugim miejscu znajdują się dwie zawodniczki: Monika Soćko oraz Barbara Jaracz (pół punkta straty do liderki). Moim zdaniem największe szanse na mistrzostwo Polski ma jednak Monika Soćko, która w dwóch ostatnich rundach zagra z o wiele niżej notowanymi rywalkami. Jutro wchodzimy w decydującą fazę zawodów i oczekujemy na sensacyjne rozstrzygnięcia w obu turniejach!

"Mistrzostwa Polski w Szachach na trzy rundy przed końcem"

2011-02-18T11:19:00.006+01:00

Mistrzostwa Polski w szachach wkraczają powoli w decydującą fazę. Konia z rzędem jednak temu, kto jest w stanie wytypować zwycięzcę zarówno w turnieju pań jak i panów. Na trzy rundy przed końcem turnieju panów, mamy trzech liderów: GM Pawła Jaracza, GM Bartosza Soćkę oraz aktualnego Mistrza Polski GM Mateusza Bartla. Arcymistrzowie nie przegrali jeszcze w tym turnieju partii i zgromadzili po 4,5 punkta. Tuż za zwartą stawką liderów ze stratą "połówki", oczekuje na swoje szanse w najbliższych rundach dwóch arcymistrzów: grający bardzo dobre zawody GM Dariusz Świercz oraz GM Robert Kempiński. Nie zanosi się na to, że będą to tego typu zawody, w których jeden samotny lider zapewnia sobie tytuł powiedzmy, na dwie rundy przed końcem. Bardzo poważnie ograniczył swoje szanse na najwyższy stopień podium GM Radosław Wojtaszek, który przegrał wczoraj z Bartoszem Soćko w partii, trwającej prawie osiemdziesiąt posunięć. Bartosz Soćko w końcówce wieżowej zaprezentował podręcznikową technikę, której nie powstydziłby się chyba największy znawca zakończeń wieżowych w historii - Akiba Rubinstein. Tym samym Bartosz Soćko jest na obecną chwilę najpoważniejszym pretendentem do tytułu Mistrza Polski. Dziś arcyważne spotkanie: Mateusz Bartel - Bartosz Soćko -ten pojedynek może być kluczowy dla tych mistrzostw!

B. Soćko, wspaniała, "rubinsteinowska" technika gry!

W turnieju kołowym pań, również nie mamy zdecydowanej liderki i sytuacja w tabeli turniejowej jest niezwykle złożona. Prowadzą dwie zawodniczki: Jolanta Zawadzka oraz Joanna Dworakowska. Obie panie zgromadziły na trzy rundy przed końcem po 4 pkt. i mają ogromną szansę na triumf w tych mistrzostwach. Za liderkami mamy dwie zawodniczki, które mają do nich tylko pół punkta straty: aktualną Mistrzynię Polski GM Monikę Soćko oraz WGM Barbarę Jaracz. Jak widać trwa "korespondencyjny" pojedynek szachowych małżeństw, w którym zdecydowanie najgorzej wypada małżeństwo Majdan- Gajewskich. Asia Majdan-Gajewska straciła już niestety szanse na sukces w tych zawodach, zajmuje ostatnie miejsce i nie może się najwyraźniej odnaleźć w tych mistrzostwach. Grzegorz Gajewski z kolei jest na 11 miejscu w turnieju panów i także z dużym trudem przychodzi mu wygrywanie. Najbliższe, ostatnie już rundy w Mistrzostwach Polski zapowiadają się niezwykle interesująco i możemy być pewni dużych emocji oraz nieoczekiwanych rozstrzygnięć!

"Mistrzostwa Polski mężczyzn i kobiet w szachach 12-20.II.2011r"

2011-02-12T14:21:00.008+01:00

Już od dziś w Warszawie, w hotelu Novotel Centrum mieszczącym się przy ulicy Marszałkowskiej 94\98, rozpoczyna się najważniejsza impreza szachowa roku: Indywidualne Mistrzostwa Polski Mężczyzn i Kobiet w szachach. Polski Związek Szachowy dzięki coraz lepszemu zarządzaniu, jakie ma miejsce odkąd prezesem został panTomasz Sielicki, zapewnił doskonałe warunki gry jak i wysoką pulę nagród - 65 tys. złotych w grupie mężczyzn oraz 35 tys. złotych w grupie kobiet. Na starcie turnieju panów stanęło 22 zawodników, z kolei dziesięć naszych najlepszych zawodniczek rozegra między sobą turniej kołowy sytemem każdy z każdym. Dla entuzjastów jak i kibiców szachów z całej Polski najbliższe 9 dni będzie bardzo emocjonujące. Ożywione dyskusje na forach szachowych na temat szans poszczególnych zawodników i zawodniczek na zdobycie tytułu Mistrza Polski dodatkowo "zagęszczają" atmosferę, a emocje będą rosły z rundy na rundę. Moje prognozy są następujące: Radosław Wojtaszek, który przebojem dostał się do elitarnej grupy 2700 elo., będzie miał "ciężkie życie", gdyż każdy z zawodników ma wielki apetyt na pokonanie turniejowej "jedynki".

Czy Radosław Wojtaszek podtrzyma swoją doskonałą passę?

Atutem Radka jest jego ostatni występ w turnieju Tata Steel Chess. Choć po jego występie oczekiwaliśmy o wiele więcej, to do mistrzostw Polski przystąpi napewno bardziej "rozegrany" niż reszta finalistów. Jego pierwsze miejsce nie byłoby dla mnie zaskoczeniem. Z uwagą będę przyglądał się grze Dariusza Świercza, który również występował w Tata Steel Chess w turnieju C i choć znalazł się dopiero na 6 -tym miejscu, to pokazał, że potrafi wygrywać z najlepszymi.

Autor w pojedynku z GM Dariuszem Świerczem. Z lewej IM Dariusz Mikrut.

Darek został objęty przez PZSzach specjalnym systemem szkolenia i w jego grze widać stały i regularny progres. Z drugiej strony jednak uważam, że nie powinien patrzeć na oczekiwania wszystkich wokół co do jego osoby, gdyż może to powodować sztywność w grze oraz przesadną obawę o wynik każdej partii. Przede wszystkim powinien się skupić na sobie i psychologicznie "odciąć" od oczekiwań kogokolwiek. To według mnie najlepszy sposób na to, aby grał swobodnie, bez obciążeń i na miarę potencjału jakim dysponuje ten sympatyczny zawodnik.

Na pewno wielu kibiców będzie trzymać kciuki za aktualnego Mistrza Świata Juniorów do lat 16 z Porto Callas, IM Kamila Draguna. Znając jego podejście do szachów, każdą partię będzie grał na sto procent swoich nieprzeciętnych możliwości.

Jeśli chodzi o formę aktualnego Mistrza Polski Mateusza Bartla, trudno cokolwiek wyrokować ale nie mam najmniejszych wątpliwości, że będzie rywalizował w tym turnieju o najwyższe miejsca.

Czy GM Mateusz Bartel zdoła obronić tytuł Mistrza Polski?

W turnieju pań, największe szanse pod nieobecność Iwety Rajlich, która zajęta jest obowiązkami rodzicielskimi, ma oczywiście nasza najlepsza arcymistrzyni Monika Soćko.

W jakiej formie jest aktualna Mistrzyni Polski?

Jeśli Monika zdoła odeprzeć ataki Joanny Majdan - Gajewskiej, oraz Joli Zawadzkiej, która ostatniego turnieju w Moskwie nie może zaliczyć do udanych, ma niemałe szanse na obronę tytułu Mistrzyni Polski. Nie muszę chyba nikomu wyjaśniać ile emocji dostarczą nam zawody w turnieju kobiecym!

Wywody na temat tego, jak będą wyglądały Mistrzostwa Polski można by ciągnąć w nieskończoność, niemniej jednak najbliższy tydzień z okładem, będzie dla wszystkich fanów Gry Królewskiej wielkim świętem szachów i miejmy nadzieję, że serwery wytrzymają liczbę wejść na stronę transmisji partii! Zapraszam wszystkich moich Czytelników do przedstawienia swoich ocen i prognoz co do szans tegorocznych finalistów i finalistek!

"Karol Irzykowski - ambasadorem polskich, przedwojennych szachów"

2011-02-08T20:37:00.023+01:00

                                                                                                            "Nie mogę zasnąć,
                                                                                                            bo sam z sobą nigdy się nie nudzę"

                                                                                                                                    Karol Irzykowski

Nie podejmę się określić, ilu spośród czynnie grających szachistów interesuje się historią szachów. Myślę, że nie jest ich zbyt wielu i są to raczej szachiści ze starszego pokolenia, które zostało wychowane w oparciu o żywy kontakt z literaturą, pokolenia żyjącego w czasach, w których świat nie gnał przed siebie z tak zawrotną prędkością, jakby na złamanie karku. Czasami na turniejach spotykam szachistów zaawansowanych bardzo w latach i nie mogę się oprzeć wrażeniu, że wielu z nich myślami jest jeszcze w czasach gdy szachy były prawdziwą magią, którą bezpowrotnie odebrały naszej dyscyplinie komputery, Internet czy też bazy danych. I choć może ci zawodnicy nie znają najnowszych trendów w debiutach, to ich wiedza dotycząca historii szachów jest z cała pewnością większa od wiedzy przeciętnego juniora, który o historii swojej dyscypliny dowiaduje się "en passant", podczas studiowania klasycznych partii. Szkoda, że aż tylu zawodnikom wystarcza wiedza związana tylko i wyłącznie z samą grą w szachy. Takie nastawienie do sprawy może doprowadzić do tego, że wiedza o tylu fantastycznych osobistościach związanych z szachami może ich zwyczajnie ominąć.

Jeśli chodzi o mnie to opowieści o dawnych mistrzach czytam lub słucham z zapartym tchem! W ogóle bardzo lubię czytać biografie. Jedną z takich postaci, która ciekawi mnie nie tylko ze względu na jej fascynację szachami jest Karol Irzykowski.

Najlepszy szachista wśród pisarzy przełomu wieków.

Fakt, że dla Karola Irzykowskiego szachy były największą pasją życia (oczywiście oprócz literatury) mało komu jest znany. Irzykowski kojarzony jest przede wszystkim jako autor "Pałuby", dzieła, które niewątpliwie wyprzedziło swoją epokę z uwagi na samą konstrukcję jak i na awangardowe podejście do analizy procesów poznawczych ludzkiej świadomości. "Pałuba" zainspirowała z pewnością autora "Fałszerzy" Andre Gida, który poźniej, tworząc swoją eksperymentalną prozę wykorzystał wiele pomysłów naszego autora. Można się tylko domyślać jak znanym pisarzem stałby się Irzykowski, gdyby urodził się we Francji.

Karol Irzykowski urodził się w 1873 roku w Błaszkowej, w rodzinie szlacheckiej, jego młodzieńcze lata związane były ze Lwowem, gdzie miała miejsce inauguracja jego działalności szachowej. Lwów w okresie fine de sièclu był bardzo silnym ośrodkiem szachowym, a sam Irzykowski na przełomie dwudziestego wieku należał do najlepszych graczy Lwowskiego Towarzystwa Szachistów.

Lwowskie "kocie łby" są takie same jak 120 lat temu.

Jesień, zapada wieczór nad Lwim Grodem.

W 1908 roku Irzykowski opuszcza Lwów i udaje się do Krakowa, w którym przez pięć lat kontynuuje działalność literacką oraz szachową. W tym momencie był już uznanym literatem, pracował między innym dla redakcji krakowskiej "Nowej Reformy". Irzykowski stale uczestniczył w mistrzostwach Krakowskiego Klubu Szachistów, zwyciężając w turniejach klubowych i będąc w ścisłej czołówce zawodników Krakowa. W tym czasie udało mu się pokonać Oscara Chajesa oraz "brał" remisy u tak znanych gwiazd jak Józef Dominik oraz Aleksander Flamberg.

Kolejnym miastem, z którym Karol Irzykowski związał się na dłużej była Warszawa, do której przeniósł się tuż po I wojnie światowej. Tam sędziował jeden z pierwszych powojennych turniejów organizowanych przez Warszawskie Towarzystwo Zwolenników Gry Szachowej. Okres dwudziestolecia międzywojennego zastaje Irzykowskiego na intensywnej działalności literackiej: pisze "Dziesiątą Muzę" oraz książkę "Słoń w składzie porcelany". W jego twórczości szachy pojawiają się bardzo często. W 1921 roku Irzykowski napisał esej "Futuryzm i szachy", w którym we właściwy sobie, oryginalny sposób, wypowiedział wiele ciekawych poglądów na temat kierunku, w jakim podążą szachy. W 1932 roku autor "Pałuby" w "Dziennikach" pisze o tym jak szachy zmieniły jego zapatrywania na kwestie wartości oraz etyki. W latach trzydziestych intensywnie pracował w strukturach Rady Naczelnej Polskiego Związku Szachistów razem z Dawidem Przepiórką, Józefem Rogozińskim oraz Kazimierzem Sosnkowskim.

Gdy wybuchła II wojna światowa Karol Irzykowski przebywał w Warszawie. Niemcy rozpoczęły intensywne bombardowania stolicy, w wyniku których pisarz stracił cały swój dobytek, a przede wszystkim wspaniałą, kompletowaną latami bibliotekę. Przepadły także unikatowe zbiory szachowe. W czasie okupacji Irzykowski nie rozstawał się z szachami organizując konspiracyjne turnieje, w których uczestniczył. We wrześniu 1944 roku, podczas powstania warszawskiego zostaje ranny w nogę. Trafił do szpitala w Żyrardowie, gdzie leżał w jednej sali z młodymi powstańcami, z którymi co dzień grywał w szachy.

Szpital w Żyrardowie, który był świadkiem ostatnich dni Irzykowskiego.

Niestety, rana nogi, którą odniósł nie goiła się. Wręcz przeciwnie, wdało się zakażenie, które rozprzestrzeniło się na cały organizm. Karol Irzykowski zmarł 2 listopada 1944 roku, nie doczekawszy końca wojny.

Postać Irzykowskiego dla szachów jak i dla naszej rodzimej literatury jest niezwykle ważna. Nie jest specjalnie istotne, że Irzykowski osiągnął bez porównania więcej w literaturze aniżeli w szachach. Fenomen jego polega na tym, że potrafił swoją wielką pasję - szachy - wpisać w nurt swojej innej, znacznie większej pasji- literatury. To między innymi dzięki takim postaciom jak Karol Irzykowski szachy polskiego przedwojnia stały na poziomie światowym, a który to okres nie powtórzył się już, niestety, aż do czasów współczesnych.

"IM Oleg Kalinin deklasuje rywali w Blitz Open Katowice"

2011-01-30T17:09:00.002+01:00

Aż osiemdziesięciu szachistów, w tym wielu utytułowanych, stanęło na starcie turnieju szachów błyskawicznych, rozegranego w bardzo gościnnym dla szachów Hotelu Katowice. Tak dobra frekwencja była wynikiem świetnej lokalizacji miejsca gry (Hotel Katowice jest położony w samym centrum Katowic) oraz tempa gry: w popularnego blitza grają chętnie zarówno juniorzy jak i seniorzy. W turnieju zwyciężył z fantastycznym wynikiem 14 pkt. z 15 partii mistrz międzynarodowy z Ukrainy Oleg Kalinin 2377 elo. Drugie miejsce (punkt straty do lidera) zajął arcymistrz Bartłomiej Heberla 2538 elo. Na trzecim miejscu zameldował się mistrz międzynarodowy Krzysztof Bulski - 12.5 pkt. Zawody szybko i sprawnie sędziował arbiter NA Łukasz Brożek mający wsparcie w osobie organizatora tej imprezy Martina Surmana. Poniżej tabela z wynikami końcowymi oraz galeria zdjęć.

1	3	IM	KALININ, Oleg	2377	2400	LKS Pasjonat Dankowice	14.0	123.50	144.00	14	112.0
2	1	GM	HEBERLA, Bartłomiej	2538	2500	KSz Hetman Szopienice Katowice	13.0	122.00	143.00	12	104.5
3	2	IM	BULSKI, Krzysztof	2467	2400	KSz Hetman Szopienice Katowice	12.5	123.50	145.00	12	98.0
4	5	k+	PIESIK, Piotr	2216	2200	UKS Hetman Częstochowa	10.5	125.50	147.00	9	90.0
5	9	I+	GMAJ, Krzysztof	2117	2100	KS Dors Ruda Śląska	10.0	125.00	146.00	8	82.0
6	4	FM	TYMRAKIEWICZ, Rafal	2321	2300	LZS Goniec Kluczbork	10.0	123.50	143.50	10	90.0
7	6	k	OSIPOW, Nikołaj	2179	2200	KS 23 Górnik-Czerwionka Leszczyny	9.5	124.00	145.00	8	82.0
8	12	I+	SIEDLIŃSKI, Piotr	2078	2100	JKSz MCKiS Jaworzno	9.5	123.50	143.50	8	81.5
9	21	I	KASTELIK, Adrian	1996	2000	Aks Mikołów	9.5	107.00	126.00	9	79.0
10	14	m	GONSIOR, Monika	2067	2100	KS 23 Górnik-Czerwionka Leszczyny	9.5	103.50	117.50	9	72.0

WFM Guzik Jolanta 2149elo.

Wspaniałe zawody IM Olega Kalinina!

Bardzo dobry występ Krzysztofa Gmaja ( z lewej).

Młodzi szachiści przepadają za rywalizacją w blitzach!

Ale i nestorzy chętnie grają "błyskawicznie".

Pierwszy plan: P. Piesik kontra B. Heberla.

Światłocień jak na obrazach Vermeera..

W blitzu każda sekunda jest bardzo cenna.

IM Oleg Kalinin - w tym turnieju potwierdził swoją klasę gry!

GM Bartłomiej Heberla - miejsce drugie.

Trzecie miejsce: IM Krzysztof Bulski.

"Ogólnopolski Otwarty Turniej Szachowy P'15 o Puchar Prezydenta Miasta Będzina"

2011-01-23T12:07:00.000+01:00

Turniej szachów aktywnych, rozgrywany w ostatniej dekadzie stycznia w Będzinie, powoli przechodzi już do tradycji. Jest to wszystko możliwe, dzięki osobie znanego działacza i animatora szachów w Zagłębiu, Pana Stanisława Krawczyka, który pomimo swych lat ciągle zaskakuje swoim optymizmem oraz niespożytą energią. Zagłębiowskie szachy od wielu lat są "piętą achillesową" kolejnych samorządów, które nie widzą niczego zdrożnego w tym, że na przykład ponad dwustutysieczny Sosnowiec nie ma klubu szachowego z prawdziwego zdarzenia. Strumień pieniędzy kierowany jest gdzie indziej, a sprawa szachów nie jest zwyczajnie podejmowana przez władze miasta. Dlatego każda inicjatywa, każdy turniej zorganizowany w celu popularyzacji naszej dyscypliny w tej szachowo pustynnej okolicy, należy powitać z uznaniem i entuzjazmem.

Ogólnopolski Otwarty Turniej Szachowy o Puchar Prezydenta Miasta Będzina rozgrywany był na dystansie 9-ciu rund tempem P'15, a miejscem gry, była sala sesyjna Urzędu Miejskiego w Będzinie. Równolegle rozegrany został turniej juniorski, w którym zwyciężyła juniorka UKS Pałac Młodzieży Katowice Sobczak Marta, która na całym pięciorundowym dystansie straciła zaledwie pół punkta.

W turnieju głównym zwyciężył lepszym wartościowaniem pomocniczym z wynikiem 7.5 pkt. z 9-ciu partii km. Gałyga Zbigniew 2144 elo. Zwycięzca zawodów w pierwszych sześciu rundach zdeklasował swoich rywali (6 z 6-ciu), w trzech ostatnich partiach mógł sobie pozwolić na mały "odpoczynek"( trzy remisy), co i tak pozwoliło mu wygrać zawody.

Drugie miejsce zajął I+ Kuciel Władysław 2088elo z taką samą ilością punktów. Trzecie miejsce przypadło zawodnikowi UKS Czarny Koń Olkusz I+ 2029elo., Błażejowi Kalecie, który na mecie zameldował się z wynikiem 6.5 punkta. Na uwagę zasługuje ponadto nieudany występ turniejowej "jedynki" FM Tymrakiewicza Rafała, który zajął odległe, dwunaste miejsce.

Poniżej zamieszczam tabelę końcową oraz fotorelację z tych zawodów.

1	2	k	GAŁYGA, Zbigniew	2144	Roszada Gliwice	1973-04-03	7.5	40.50	51.50	6	42.0
2	5	I+	KUCIEL, Władysław	2088	Katowice	1962-09-26	7.5	39.00	50.50	7	36.5
3	8	I+	KALETA, Błażej	2029	UKS Czarny Koń Olkusz	1994-01-12	6.5	40.00	51.00	6	37.0
4	13	I	MARTINEK, Tomasz	1956	SSz Pion Łodygowice	1977-09-22	6.5	36.00	45.50	6	31.5
5	17	I	KARCZ, Bartłomiej	1906	KSz HetMaN Szopienice Katowice	1993-11-19	6.0	42.50	52.50	6	33.0
6	3	I+	GMAJ, Krzysztof	2117	KS Dors Ruda Śląska	1979-03-15	6.0	39.00	50.00	5	30.5
7	6	I+	PIETRZAK, Janusz	2069	Dąbrowa Górnicza	1956-01-16	6.0	34.50	44.00	6	28.0
8	14	I	GAŁYGA, Józef	1946	Tychy	1947-02-07	6.0	33.50	43.00	6	27.0
9	4	I++	KAMIŃSKI, Jacek	2088	Dąbrowa Górnicza	1960-01-08	5.5	37.50	46.50	3	30.0
10	16	I	STEPANIEC, Łukasz	1916	KSz HetMaN Szopienice Katowice	1981-04-01	5.5	34.00	42.00	5	27.0

Nieudane zawody FM Rafała Tymrakiewicza ( z lewej ).

Białe: I + Gmaj Krzysztof 2117 elo.

Dudka Janusz.

Białe - Jan Frączak.

Powyżej - Kamiński Jacek I++ 2088 elo.

Ostatnia runda, z lewej zwycięzca turnieju: Gałyga Zbigniew 2144 elo.

Pierwsza trójka rapidu w Będzinie.

"Reminiscencje z Kijowa"

2011-01-18T02:48:00.007+01:00

Gdybym spróbował pokusić się o określenie, które z miast widzianych podczas moich licznych podróży wywarło na mnie największe wrażenie, to nie wahając się długo, wybrałbym Kijów. W Kijowie byłem w przededniu pomarańczowej rewolucji oraz jesienią 2009 roku i co u mnie jest sprawą dość rzadką z uwagi na fakt, że duże miasta co najwyżej toleruję, w obu tych przypadkach nie potrafiłem, ot tak, ruszyć w dalszą podróż. Jakaż to siła nie pozwalała mi pojechać dalej w nieznane? Co jest takiego w tym mieście, że z taką łatwością okiełznało moją pierwotną dzikość, jaka we mnie wstępuje gdy ruszam w długą podróż? Myślę, że Kijów ma w sobie coś pozaczasowego. Coś, co nie podlega żadnym wpływom, kołowrotowi historii, codziennemu rytmowi zdarzeń. Miasto Bułhakowa ma taką aurę i dumę, jaką posiadają niektórzy święci: mimo ich fizycznej obecności, zdają się w swej najgłębszej istocie nieosiągalni. Ktoś powie, że takie jest prawosławie z jego pięknym obrządkiem i nie mniej pięknymi cerkwiami, że prosty człowiek czuje jakby szedł we mgle. Ale to wrażenie, że jako "profan" jestem w tym miejscu tylko "pod warunkiem", nie opuszczało mnie nawet podczas włóczęgi wzdłuż brzegów Dniepru, daleko poza miastem...

Kamieniec Podolski. Wieczór przed wyjazdem do Kijowa.

Do Kijowa przyjechałem z Kamieńca Podolskiego i zaraz po wyjściu z dworca wszedłem do cerkwi, w której odbywał się ślub. Gdzieś z góry płynął przeciągły śpiew w starocerkiewnosłowiańskim i wiedziałem, że muszę zostać do samego końca. Na głebię muzyki reaguję ciarkami na całym ciele, więc siedziałem oniemiały w bocznej nawie i nie mogłem ruszyć się z miejsca do momentu zakończenia tej podniosłej ceremonii. Widziałem śluby katolickie, przez przypadek widziałem też muzułmański ślub w Bachczysaraju na Krymie ale ślub w prawosławiu według mnie jest tego typu liturgią, która najpełniej oddaje mistyczną więź kobiety z mężczyzną. Będąc w Kijowie, nie można ominąć tych cerkwi, które z wielu kilometrów przyciągają wzrok blaskiem swoich złotych kopuł.

Sobór Mądrości Bożej.

Sobór Mądrości Bożej (Sofijskij Sobor): wnętrze tego kompleksu znane jest z fresków, które mają bardzo wiele motywów jako żywo zapożyczonych ze sztuki bizantyńskiej.

Pieczerska Ławra.

Jeden z pierwszych monastyrów powstał w pieczarach nad Dnieprem, stąd nazwa tego pełnego magii klasztoru.

Sobór Mądrości Bożej jak i Pieczerska Ławra zostały w 1990r. wpisane na listę dziedzictwa UNESCO.

Ten artysta śpiewa już od wielu lat, siedząc na tej samej ławce co dnia. Był to dla mnie bardzo dobry przerywnik w zwiedzaniu. Kijów jest bardzo rozległy i nawet najlepszemu wędrowcy nogi mogą odmówić posłuszeństwa.

Powyżej bardzo malutka cerkiew wybudowana na wodzie. Myślę, że tydzień to minimum na dość dokładne poznanie większości zabytków Kijowa, nie mówiąc o nie mniej ciekawych okolicach miasta. Bardzo dobre na długi spacer są alejki wzdłuż brzegów Dniepru.

Sobór Św. Andrzeja.

Na "Majdanie", na dzień przed moim wyjazdem odbywał się wiec Julii Tymoszenko. Nie było możliwości przejść środkiem placu, więc zrobiłem tylko kilka zdjęć i wróciłem do swojej kwatery, gdyż czekała mnie męcząca podróż pociągiem do Lwowa, a następnie do Polski.

Przed odjazdem, na drugi dzień po wiecu Julii, udało mi sie zrobić zdjęcie, które w jakiś sposób oddaje te wydarzenia, które mają od kilku lat miejsce na Ukrainie. Nad pomnikiem Archanioła Michała, patrona Kijowa, wiszą ciężkie chmury ale widać też blask. Tam gdzie się kończy mrok, zaczyna się światło i wcześniej czy później dla Ukrainy też zaświeci słońce. Słońce prawdziwej wolności - bardzo głęboko w to wierzę. Tylko wszystko w swoim czasie. Każdy kraj ma swoją historię, swoją drogę i swój czas i żadna siła nie jest w stanie tego zmienić.